Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΤΑΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ «ΠΑΕΙ ΣΟΪ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ» (ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝ Ο ΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑ ΦΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ;)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΤΑΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ «ΠΑΕΙ ΣΟΪ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ»
(ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝ Ο ΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑ ΦΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ;)

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα της κληρονομικής Βασιλείας ήταν η υποχρέωση των υπηκόων να υποστούν τον διάδοχο όσο βλάκας και ανίκανος και αν ήταν. Όχι τίποτα άλλο αλλά αφού ο επόμενος συγκρινόταν με τον προηγούμενο και τον επόμενο τόσο από τους συγχρόνους του όσο και από τους ιστορικούς για κάποιους απ’ αυτούς η Ιστορία φάνηκε σκληρή. Η μόνη περίπτωση να γλυτώσουν από έναν ανάξιο Πρίγκηπα (που θα γινόταν Βασιλιάς και όχι «βάτραχος») ήταν η εκθρόνιση του ίδιου, της Δυναστείας (από κάποια άλλη) ή η ανακήρυξη της Δημοκρατίας.

Ωστόσο διαδοχή δεν υπάρχει μόνο στις Δυναστείες. Υπάρχει, κυρίως, στις «οικογενειακές επιχειρήσεις» και όσες εξομοιώνονται μ’ αυτές. Η μεταβίβαση της «αρχής» δεν είναι πάντα ούτε αυτονόητη ούτε εύκολη. Μερικές φορές γίνεται απότομα (όταν προκύπτει ανάγκη)∙ τις περισσότερες με προετοιμασία. Κάποιες φορές ο πατέρας δεν κρίνει τον γιό ή την κόρη του άξιο/-α για διάδοχο και παραμένει πεισματικά στην θέση του μέχρι είτε ν’ αναγκαστεί ν’ αποχωρήσει ή να «τον πάρει ο Θεός».

Βέβαια στις μεγάλες «οικογενειακές επιχειρήσεις» (καμιά φορά και στις μικρότερες) γίνεται προσπάθεια μέσω της στελέχωσης τους με ικανούς συμβούλους και διευθυντικά στελέχη να μετριαστούν οι κίνδυνοι από την ενδεχόμενη ανικανότητα του διαδόχου σε σχέση με τον προκάτοχο του. Ο κύριος κίνδυνος στην περίπτωση αυτή είναι ο διάδοχος να νομίζει ότι είναι παντοδύναμος και ότι τα ξέρει όλα ακόμα και αν είναι «άκαπνος». Τότε με τον φανατισμό του «νεόφυτου» συμπεριφέρεται «σαν ταύρος σε υαλοπωλείο» και «όποιον πάρει ο Χάρος».

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως και οι Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. άρχισαν να θεωρούνται «οικογενειακές επιχειρήσεις». Λέω «δυστυχώς» γιατί όπως παγίως υποστηρίζει αυτή η ιστοσελίδα οι Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. (Α.Α.Ε.) ΔΕΝ είναι εταιρείες όπως όλες οι υπόλοιπες Α.Ε. Δεδομένου ότι η εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία τους αφορά από χιλιάδες έως και εκατομμύρια θα έπρεπε να λειτουργούν υπό «κοινωνικό έλεγχο». Δηλαδή με τέτοιο τρόπο ώστε η λειτουργία τους να ελέγχεται ώστε να διαπιστώνονται εγκαίρως και να είναι γνωστά τα προβλήματα και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

  • Η πρώτη Α.Α.Ε. ήταν ο ποδοσφαιρικός Π.Α.Ο. στον οποίο άσκησε Διοίκηση για κάτι παραπάνω από μια γενιά η οικογένεια Βαρδινογιάννη.
  • Η δεύτερη ο μπασκετικός στον οποίο κουμάντο κάνει η οικογένεια Γιαννακόπουλου.
  • Η τρίτη φαίνεται πως πρόκειται να είναι ο Π.Α.Ο.Κ. στον οποίο ο γιός Σαββίδης έχει για την ώρα αναλάβει ρόλο (εκτός από μέλος του Δ.Σ.) σχολιαστή και «επικοινωνιακού λαγού». Αναλαμβάνει με λίγα λόγια είτε να συμπληρώνει τις για οπαδική κατανάλωση χαζομάρες του πατέρα του Ιβάν, είτε να προκαλεί ο ίδιος με δικές του.
  • Η τέταρτη θα μπορούσε να είναι η Α.Ε.Κ. καθώς ο «αφανής Ιδιοκτήτης» της ο οποίος έχει και τον τίτλο του «Διοικητικού Ηγέτη» (αυτό κι αν είναι χαζομάρα) διαθέτει μεν «διάδοχο», ο οποίος όμως δεν έχει αρχίσει ακόμη(;) ν’ ασχολείται με την ομάδα.

Με εξαίρεση τις δύο πρώτες περιπτώσεις στις οποίες υπήρξε «μεταβίβαση εξουσίας» στις περιπτώσεις των Π.Α.Ο.Κ. & Α.Ε.Κ. ενδέχεται κάτι τέτοιο να μην προλάβει να γίνει. Έτσι κι αλλιώς ΜΟΝΟ στον μπασκετικό Π.Α.Ο. συνεχίζει να κάνει κουμάντο η οικογένεια Γιανννακόπουλου. Οπότε είναι και η μοναδική περίπτωση για την οποία μπορεί (και πρέπει) να γίνει λόγος.

Ο Δημήτρης, που λέτε, παρέλαβε από τον πατέρα του και τον θείο του. Είναι στο τιμόνι της Α.Α.Ε. μια γεμάτη 5ετία και απ’ ότι φαίνεται θα συνεχίσει να είναι για καιρό. Στο χρονικό διάστημα που κάνει κουμάντο κατάφερε ν’ αποδείξει ότι ακόμα και όταν η μεταβίβαση εξουσίας σε μια εταιρεία γίνεται μεταξύ ατόμων της ίδιας οικογένειας, ακόμη και αν η εταιρεία είναι αυτό που λέμε «στρωμένη» ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Ή ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ.

Με όσα έκανε, αλλά κυρίως με την λανθασμένη εκτίμηση της κατάστασης στην οποία βρισκόταν η ομάδα που παρέλαβε της προκάλεσε συνεχείς κλυδωνισμούς. Κλυδωνισμούς οι οποίοι αν δεν τους έχεις ζήσει δεν προκύπτουν αν κοιτάξεις το παλμαρέ των τίτλων: δύο συνεχόμενα Πρωταθλήματα (2012-2013 & 2013-2014) και πέντε συνεχόμενα Κύπελλα 2013-2017. Ωστόσο οι τίτλοι αυτοί ΔΕΝ γίνεται να κρύψουν το γεγονός (που για τον Π.Α.Ο. και τους οπαδούς του θεωρείται αποτυχία) ότι ο μισητός τους αντίπαλος την τελευταία 5ετία έχει πάρει δύο συνεχόμενα Πρωταθλήματα και φέτος «απειλεί» να πάρει και το τρίτο συνεχόμενο.

Παρά την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του ως διοικητικός παράγοντας κατάφερε από την Χρήση 2012-2013 μέχρι και την Χρήση 2015-2016 να έχει κάθε χρόνο Κέρδη. Αυτά όμως είναι «ψιλά γράμματα» για τους οπαδούς κάθε ομάδας. Αν δεν υπήρχε ο «βίος και η πολιτεία» του στην ΒΙΑΝΕΞ (και πάντα με βάση την συμπεριφορά του στον μπασκετικό Π.Α.Ο.) θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «ανίκανος» να διαχειριστεί τις τύχες μιας εταιρείας. Πιθανόν στην ΒΙΑΝΕΞ ο Δημήτρης να είναι «υπό επιτήρηση» ανθρώπων που «τρέχουν» τα σημαντικά θέματα. Πιθανόν στον μπασκετικό Π.Α.Ο. το περιβάλλον του επιτρέπει να εκδηλώσει μια «καταπιεσμένη» προσωπικότητα, λειτουργώντας ως οπαδός και όχι ως παράγοντας (όπως συμβαίνει και με την μεγάλη πλειοψηφία όσων διοικούν ομάδες). Όμως σε κάθε περίπτωση δίνει την εικόνα ότι ΔΕΝ είναι «για πολλά».

Βέβαια μπορεί πάντα να υπολογίζει στην «στήριξη» του πατέρα του αλλά και του θείου του. Μια στήριξη η οποία τελευταία εκδηλώθηκε μέσω γραπτής ανακοίνωσης των δυό τους για το ζήτημα του ερασιτέχνη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει σημασία αν η ανακοίνωση αυτή ήταν προσχεδιασμένη (εντασσόταν σε κάποιο γενικότερο σχέδιο) ή αν προέκυψε στην πορεία ανάγκη να βγεί για να «καλύψει» τον υιό και ανιψιό Δημήτρη.

Για τους άλλους δύο γόνους (τους υιούς Μελισσανίδη & Σαββίδη) δεν μπορεί να σχηματιστεί κάποια βέβαιη γνώμη, καθώς ο μεν Γιώργος δεν ασχολείται φανερά είτε με την Α.Ε.Κ. είτε με τις επιχειρήσεις ενώ ο συνονόματος του Σαββίδης ασχολείται μόνο από επικοινωνιακής άποψης με τον Π.Α.Ο.Κ. Όταν, όμως, ασχολείται δίνει την εντύπωση ότι ΔΕΝ μπορεί να τα καταφέρει χωρίς τις πλάτες του πατέρα του. Κάτι που ενδέχεται να ισχύει και για τον Γιώργο Μελισσανίδη.

Μετά τα παραπάνω είναι προφανές ότι με τον τρόπο που εκ του νόμου λειτουργούν οι ποδοσφαιρικές και μπασκετικές ομάδες η «οικογενειοκρατία» πιθανόν να είναι μεγάλο πρόβλημα. Άλλωστε φαινόμενα όπως της σχέσης μεταξύ της οικογένειας Ανιέλι και της Γιουβέντους είναι σπάνια. Συνεπώς οι οπαδοί του μπασκετικού Π.Α.Ο. και του ποδοσφαιρικού Π.Α.Ο.Κ. αλλά και της ποδοσφαιρικής Α.Ε.Κ. πρέπει ν’ αποφασίσουν κατά πόσο θα εμπιστεύονται «τυφλά» το γενικό κουμάντο στις αντίστοιχες οικογένειες. Όχι τίποτα άλλο αλλά οι Μελισσανίδηδες και οι Σαββίδηδες έρχονται και παρέρχονται και κάτι μου λέει ότι ο χρονικός ορίζοντας που ενδέχεται να γίνει αυτό δεν είναι και τόσο μακρυνός.

 

19 Μάη 2017
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 1667 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΤΑΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ «ΠΑΕΙ ΣΟΪ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ» (ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝ Ο ΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑ ΦΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ;)