Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΤΑΝ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ (ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΤΑΝ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ
(ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ)

Είναι δύσκολο να κρυφτείς απ’ αυτόν που κρύβεις μέσα σου. Αυτόν που δεν φαίνεται όταν κοιταχτείς στον καθρέπτη. Αυτόν που για τον Άνταμ Σμιθ στην «Θεωρία των Ηθικών Συναισθημάτων» ήταν ο εσωτερικός παρατηρητής ο οποίος αν ήταν αντικειμενικά πληροφορημένος για τις πράξεις μας θα μας επιδοκίμαζε ή θα μας αποδοκίμαζε κατά περίπτωση. Ακόμη, όμως, κι αυτός είναι ανίκανος να μας σώσει από την βλακεία και την ανοησία. Το χειρότερο, ωστόσο, δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι όταν ΔΕΝ καταλαβαίνουμε (σκόπιμα ή μη) ούτε καν τα βασικά με αποκορύφωμα να το διατυμπανίζουμε δημοσίως. Μια τέτοια περίπτωση έδωσε την αφορμή για το σημερινό κείμενο.

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου εκτός από αδερφός του προπονητή της «Βασίλισσας» και απολογητής (όσο μπορεί πιο «κομψά» του Ιβάν Σαββίδη είναι και αυτός που θα ιστοριογραφήσει την παρούσα περίοδο όσον αφορά το Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο. Έγραψε, λοιπόν, το βαρυσήμαντο κείμενο με τον τίτλο «Η ανοησία των απέναντι». Πυρήνας του κειμένου του είναι οι ευθύνες των Α.Ε.Κ. & Π.Α.Ο. για το γεγονός ότι ο «γνήσιος Γαύρος» σήκωσε πάλι κεφάλι.

Γιατί, αν δεν το θυμάστε ο Ιβάν, ο Δημήτρης και ο Γιάννης (σαν άλλοι Γιόχαν, Βίλλυ και Φράντς) συνασπίστηκαν για ν’ απαλλάξουν το δύστυχο Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο από την στυγνή κυριαρχία του Βαγγέλη. Τώρα, αν πρώτος αποχώρησε από τον συνασπισμό ο Γιάννης και στη συνέχεια τα «έσπασαν» οι δύο Πόντιοι αυτό για τον Παπαθεοδώρου όχι μόνο δεν θα έπρεπε να γίνει αλλά ήταν και ασυγχώρητο. Ο Βασίλης φαίνεται δεν έχει ασχοληθεί πολύ με την Ιστορία. Γιατί, αν το είχε κάνει θα ήξερε ότι οι συνασπισμοί είναι πολύ βραχύβιοι και έτσι δεν θα στεναχωριόταν που και αυτός ακολούθησε την Ιστορική νομοτέλεια.

Ευτυχώς, για όλους μας ο Βασίλης Παπαθεοδώρου δεν επιχείρησε ν’ αναφερθεί στις αιτίες που οδήγησαν τον «μεγάλο συνασπισμό» σε διάλυση. Αν το είχε κάνει δύο πράγματα ενδέχεται να συνέβαιναν. Είτε το κείμενο θα δημοσιευόταν σε συνέχειες, είτε θα εγκατέλειπε την προσπάθεια καταλαβαίνοντας ότι δεν θα μπορούσε να επιτύχει τον σκοπό που επιδίωκε. Καθ’ ότι είναι αρκετά έξυπνος για να την «πατήσει» και γνωρίζοντας εκ προοιμίου ότι δεν θα μπορούσε να είναι αντικειμενικός επέλεξε να αρθρογραφήσει σαν οπαδός σε καφενείο (ή στο fb).

Όπως θα θυμούνται οι πιστοί αναγνώστες μας με σειρά κειμένων μας είχαμε ειρωνευτεί και προαναγγείλει τον μικρό βίο του «μεγάλου συνασπισμού» κιόλας από την αρχή. Επιπλέον είχαμε σημειώσει ότι ΔΕΝ γίνεται να δημιουργήσεις κάτι νέο και αμόλυντο χρησιμοποιώντας τα ίδια υλικά και τις ίδιες τεχνικές (π.χ. εξαγορά ψήφων). Βέβαια, πρέπει να παραδεχτούμε πως από άποψη αποτελεσματικότητας και οι δύο αυτές προσεγγίσεις είναι αυτό που λέμε «άχαστες». Οπότε για κάποιον που επειγόταν ήταν η «εύκολη λύση» (μονόδρομος).

Σχετικά με το κείμενο του Β. Παπαθεοδώρου αυτό που πρέπει να σημειώσουμε είναι πως μόνο στην περίπτωση που ήθελε να γράψει κάτι καλό για το «αφεντικό» του δικαιολογείται ότι είναι «εκτός θέματος». Γιατί, ακόμα και ένας μαθητής Γυμνασίου χωρίς την εμπειρία από την ζωή του Παπαθεοδώρου είναι σε θέση να καταλάβει ότι το πρόβλημα το Ελληνικού Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου δεν ήταν ποτέ τα ίδια τα πρόσωπα (τα οποία άλλωστε κάθε τόσο άλλαζαν), αλλά οι πρακτικές που παρέμεναν οι ίδιες και αναλλοίωτες.

Όταν όλοι όσοι ισχυρίζονται ότι είναι παράγοντες ομάδων στις Ενώσεις νοιώθουν υποχρεωμένοι να ξεπουληθούν σ’ αυτόν που θα ενδιαφερθεί περισσότερο να τους εξαγοράσει, τότε δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα καλό. Σ’ ένα τέτοιο κλίμα οποιοσδήποτε δεν ταιριάζει μ’ αυτό είναι σχεδόν σίγουρο ότι είτε θα γίνει σαν τους υπόλοιπους είτε θα τα παρατήσει.

Ωστόσο, αν εκτός του να βγάλει τα σώψυχα του ο Παπαθεοδώρου το κείμενο ήταν ένα ακόμη μήνυμα στους άλλους δύο πρώην «συμμάχους» να επιστρέψουν στη «στρούγκα» για να μη χαθεί ο έλεγχος της Ε.Π.Ο. δεν θα παραξενευόμασταν. Μόνο που απ’ ότι φαίνεται ο Γιάννης δεν ασχολείται πλέον με την Ομοσπονδία και ο Δημήτρης νομίζει πως τον παίρνει να παίξει μόνος του. Σε κάθε περίπτωση όπως και στον Highlander στο τέλος μπορεί να μείνει μόνο ένας. Και αυτό το έχει καταλάβει καλά η πρώην τριανδρία των «εξυγιαντών».

Υ.Γ. Κατανοώ τον πόνο των αθλητικών συντακτών για την ομάδα τους. Κατανοώ επίσης πως όσοι καταδέχονται να κάνουν αυτή την δουλειά ακόμη και αν δεν έχουν χαμηλό δείκτη ευφυίας ή/και μορφωτικό επίπεδο στην πορεία γίνονται όπως οι υπόλοιποι συνάδελφοι τους. Μόνη τους «δουλειά» είναι να προκαλούν ακόμα και παραβιάζοντας τον νόμο. Λίγο η «ελευθεροτυπία», λίγο η αρωγή των «συναδέλφων» τους, λίγο η προστασία των αφεντικών τους τους δίνει το δικαίωμα να χρησιμοποιούν «ρατσιστικούς» (σύμφωνα με τον νόμο) χαρακτηρισμούς όπως ο Κόλκας σ’ αυτό το κείμενο του.

«Κουβάς με πόδια» ο Μαρινάκης. Πολύ του πήρε να σκεφτεί; Δυστυχώς, η μέρα που θ’ απαλλαγούμε από «δημοσιογράφους» της κλάσης των Κόλκα, Κετσετζόγλου, Νοικοκύρη & Σία αργεί ακόμα.

Κάτι τέτοιες στιγμές η απουσία του Κ. Καίσαρη αποδεικνύεται πολύ μεγάλη. Τουλάχιστον αυτός και γνώσεις είχε και έγραφε με απαράμιλλο στιλ.

 

12 Μάρτη 2020
«πανταχού παρόντες».

Διαβάστηκε 579 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΤΑΝ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ (ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ)