Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ «ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΚΑΤΣΙΚΑ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ» ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ (ΑΠΕΘΑΝΕΤΩ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟΦΥΛΩΝ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ «ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΚΑΤΣΙΚΑ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ» ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ
(ΑΠΕΘΑΝΕΤΩ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟΦΥΛΩΝ)

Η μεγάλη δυσκολία μετά από μια ήττα είναι η διαχείριση της από τον ηττημένο, ο οποίος πρέπει ν’ αντλήσει τα σωστά διδάγματα για το μέλλον. Εκτός και αν η ήττα σήμανε το οριστικό του τέλος. Καμιά φορά το τέλος αυτό έρχεται ενώ ο ηττημένος δίνει την εντύπωση ότι επέζησε της ήττας. Όταν δε οι Θεοί θέλουν να τον κάνουν παράδειγμα για τους υπόλοιπους, τότε ο ηττημένος παραλογίζεται σε υπερβολικό βαθμό. Και δεν υπάρχει ευκολότερος τρόπος να γίνει αυτό από την υπερβολική περηφάνεια (που καταλήγει στην αμετροέπεια, δηλαδή την «ύβρη»). Το χειρότερο είναι όταν και ο «περίγυρος» έχει περιπέσει στην ίδια κατάσταση οπότε κάθε ελπίδα σωτηρίας είναι χαμένη για τα καλά.

Δεν περνά ούτε μια εβδομάδα από τη στιγμή της οικειοθελούς αυτοκτονίας των Γαύρων που τα «γιουσουφάκια» τους να μην φέρνουν την καταστροφή κατ’ αρχάς στην Α1 και εκ δευτέρου στο υπόλοιπο Ελληνικό Μπάσκετ. Η φετινή χρονιά που έληξε τόσο άδοξα δεν ήταν από οικονομικής σκοπιάς χειρότερη από τις προηγούμενες. Επιπλέον η «πανδημία του κοροναϊού» μέσω της οικονομικής ζημιάς που προκάλεσε (και θα προκαλεί τα επόμενα δύο χρόνια) «έβαλε δύσκολα» στους ιδιοκτήτες των ομάδων της Α1 (και όσων από την Α2 φιλοδοξούν ν’ ανέβουν).

Οδήγησε έτσι τις ομάδες να ψηφίσουν για «κεντρική τηλεοπτική διαχείριση» η οποία προφανώς και δεσμεύει και όσες ανέβουν μελλοντικά στην κατηγορία. Το ποσό των τηλεοπτικών δικαιωμάτων που θα πληρώνει η Κρατική Τηλεόραση (η οποία μετέδιδε τους αγώνες στα «πέτρινα χρόνια της Α’ Εθνικής) φαίνεται στους εκτός Α1 Γαύρους υπερβολικό. Ίσως να έχουν κάποιο δίκιο γιατί δεν καταλαβαίνουν (ή δεν θέλουν να καταλάβουν) πως αυτό θα είναι το ποσό για τα τηλεοπτικά δικαιώματα ακόμη και όταν αυτοί επιστρέψουν (αν το αποφασίσουν) στην Α1.

Από κει και πέρα οι αντιδράσεις τους θυμίζουν έντονα την επιθυμία του γείτονα που δεν είχε κατσίκα (ή όποιο άλλο οικόσιτο ζώο επιθυμείτε) να πεθάνει αυτή του γείτονα του (να μην έχει ούτε αυτός). Οι Εβραίοι έχουν την ιστορία με τον Σαμψών ο οποίος πεθαίνοντας ήθελε να πάρει μαζί του και τους εχθρούς του. Θα μπορούσαν να είχαν γλυτώσει κάποιο από το δούλεμα (βλέπε εδώ) αν δεν έγραφαν τις βλακείες που εσχάτως γράφουν. Ακόμη και οι πιο «σοβαροί» από τα «γιουσουφάκια» νοιώθουν την υποχρέωση να γλείψουν τους Αγγελόπουλος είτε επειδή σ’ έναν βαθμό πιστεύουν αυτά που γράφουν, είτε για να εξοπλίζουν τους οπαδούς με υπομονή για όσα πράγματι έρχονται.

Είτε έτσι είτε αλλιώς η ουσία βρίσκεται αλλού. Η ουσία βρίσκεται στην δομή του Πρωταθλήματος της Α1 και ενδεχομένως της Α2 ανάλογα αν θεωρείται και αυτή «επαγγελματική κατηγορία». Αυτό βέβαια έχει να κάνει πρωτίστως με το αν το Πρωτάθλημα θα έχει μονίμως τις ίδιες ομάδες (αν θα είναι «κλειστό») ή αν θα υπάρχουν υποβιβασμοί και προβιβασμοί. Προφανώς υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα δύο, αλλά όχι τόσες και τέτοιες που θα φαντάζονταν κανείς (κυρίως οι Γαύροι). Κοινό στοιχείο και των δύο εκδόσεων του Πρωταθλήματος είναι η οικονομική δυνατότητα αφ’ ενός της Ελληνικής μπασκετικής αγοράς και αφ’ ετέρου η οικονομική δυνατότητα των ιδιοκτητών των ομάδων. Έτσι, δεδομένης της μικρής οικονομικής δυνατότητας της Ελληνικής μπασκετικής αγοράς η έμμεση Κρατική οικονομική ενίσχυση (μέσω κεντρικών χορηγών ή/και τηλεοπτικών συμβολαίων) είναι δεδομένη.

Συνεπώς το πραγματικό ζητούμενο είναι η οικονομική δυνατότητα των ιδιοκτητών των ομάδων. Οι οικειοθελείς αποχωρήσεις από την Α1 έχουν αυτή ακριβώς την αιτία και ΔΕΝ σχετίζονται με την αυτοκτονία του Γαύρου▪ αφού με βάση και τα δικά τους γραφόμενα η Κυβέρνηση στηρίζει οικονομικά τις υπόλοιπες ομάδες δαπανώντας υπερβολικά πολλά (κατά τους Γαύρους) λεφτά. Για το (όποιο) μέλλον του Ελληνικού Μπάσκετ ΔΕΝ έχει καμία σημασία ο αριθμός των ομάδων της «επαγγελματικής κατηγορίας» παρά μόνο η ανταγωνιστικότητα τους. Τα 5 εκ. της τηλεοπτικής κεντρικής διαχείρισης και τα όποια λεφτά των χορηγών είναι η «οροφή» με ή χωρείς τους ερυθρόλευκους, η συμμετοχή των οποίων στην Α2 ΔΕΝ αύξησε τα έσοδα των υπολοίπων ομάδων της.

Η μείωση των ξένων που θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής σε κάθε παιχνίδι της Α1 σε συνδυασμό με την συμμετοχή ομάδων που ενδεχομένως δεν πληρούν όλα τα κριτήρια, αλλά που θα λειτουργούν σαν ομάδες ανάδειξης των νεότερων παικτών (που μέχρι τώρα δεν παίρνουν χρόνο συμμετοχής στις «μεγάλες ομάδες») θα έδιναν μια προοπτική στις ομάδες της Α1 και της Α2. Έτσι, κάθε ομάδα θα είχε τον δικό της στόχο. Άλλες θα κοντράρονται για την κούπα, κάποιες για τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές θέσεις (επίκειται ενοποίηση των διοργανώσεων) και κάποιες θα είχαν «αναπτυξιακό σκοπό». Οι τελευταίες στον βαθμό που οι ομάδες της Α2 δεν έχουν την ίδια πείρα και υποδομές θα μπορούσαν να έχουν (ημι)μόνιμη παρουσία εξασφαλίζοντας πως οι κατά βάση νεαροί παίκτες τους (που θα πλαισιώνονται και από μεγαλύτερους και έμπειρους της κατηγορίας) θα έχουν τις αναγκαίες ευκαιρίες και εμπειρίες να παίξουν σε μεγαλύτερες ομάδες. Γιατί καλό είναι ένας νεαρός παίκτης να παίζει πολύ, αλλά ακόμη καλύτερο είναι να το κάνει και στην μεγάλη κατηγορία.         

Η ανάγκη πριν γίνει Ιστορία (που γράφει και ο Άλκης Αλακίος) είναι παρόν και καθορίζει (θέλουμε δεν θέλουμε) τ’ απαραίτητα μέτρα για να βγούμε από το αδιέξοδο. Στην λογική των παραπάνω επισημάνσεων πρέπει να ληφθούν οι αποφάσεις του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. για το μέλλον της Α1. Δυστυχώς, από επιλογή τους οι Γαύροι είναι «εκτός». Ακόμη χειρότερα δείχνουν να μην έχουν καταλάβει πως η «πόρνη η Ιστορία έβγαλε βρώμα ότι ξοφλήσανε» και δεν φαίνεται να θέλουν να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Οπότε τους αφήνουμε στο κόμπλεξ τους διασκεδάζοντας με τα κείμενα τους. Αν θα ήμασταν «κακοί» θα τους ευχόμασταν μπασκετικά να τους «δώσει ο Θεός όσα μπορούν ν’ αντέξουν». Έτσι, εκτός από παράδειγμα προς αποφυγή θα δοκίμαζαν και τις ψυχικές αντοχές τους.

23 Ιούνη 2020
«πανταχού παρόντες».

Διαβάστηκε 96 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ «ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΚΑΤΣΙΚΑ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ» ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ (ΑΠΕΘΑΝΕΤΩ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟΦΥΛΩΝ)