Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: ΨΕΥΤΗΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟΣ ΩΣ ΗΓΕΤΗΣ ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ (ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΙΑΝΕΤΑΙ ΚΟΡΟΪΔΟ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΤΟ ΘΕΛΕΙ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: ΨΕΥΤΗΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟΣ ΩΣ ΗΓΕΤΗΣ ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
(ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΙΑΝΕΤΑΙ ΚΟΡΟΪΔΟ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΤΟ ΘΕΛΕΙ)

Αυτή την περίοδο ο Α. Τσίπρας αποτελεί ειδικά για τους Αριστερούς «την πηγή όλων των κακών». Κάποιοι θεωρούν ότι αποδείχτηκε «λίγος» για την δουλειά, ενώ κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται ότι έλεγε εν γνώσει του ψέματα για ν’ ανέβει στην εξουσία. Οι μέχρι χθές υποστηρικτές του ισχυρίζονται ότι ψεύδεται τώρα και πως πριν έλεγε σωστά και αληθινά πράγματα. Όσοι μέχρι χθές τον κατηγορούσαν για λαϊκισμό υποστηρίζουν ότι τώρα λέει σωστά και αληθινά πράγματα ενώ πριν ψευδόταν. Δεδομένου ότι και οι δυο απόψεις είναι ταυτόχρονα «σωστές» (αφού κάθε πλευρά χρησιμοποιεί τα δικά της μέτρα και σταθμά) δεν έχει ουσιαστική σημασία να μπούμε στην διαδικασία να βρούμε ποιος έχει δίκιο. Ωστόσο το συμπέρασμα είναι και στις δύο περιπτώσεις σωστό: «Ο Τσίπρας είναι και ψεύτης και λίγος (ανεπαρκής) ως ηγέτης».

Εκτός από «ψεύτης» και «ανεπαρκής» μπορεί κάποιος να του καταμαρτυρήσει και άλλα «κοσμητικά» επίθετα. Για ένα όμως δεν μπορεί κανείς (ούτε και από τους μέχρι τώρα συντρόφους του) να τον κατηγορήσει. Δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ότι δεν έμεινε πιστός στην παράδοση των ηγετών της Αριστεράς. Επειδή η διατύπωση είναι αόριστη σπεύδω να το συγκεκριμενοποιήσω.

Η Αριστερά από την εμφάνιση του Κ.Κ.Ε. την δεκαετία του ’10 μέχρι και σήμερα έχει ξεσηκώσει τον Ελληνικό Λαό πολλές φορές με απώτερο σκοπό την κατάκτηση της εξουσίας και την εφαρμογή του προγράμματος της. Ο πρώτος ξεσηκωμός ήταν αυτός που ξεκίνησε μετά την τριπλή κατοχή της Χώρας μας και κορυφώθηκε με τα Δεκεμβριανά του 1944. Μετά το διάλειμμα για ανασύνταξη που πρόσφερε η Συμφωνία της Βάρκιζας το Κόμμα ξεσήκωσε άλλη μια φορά τον Λαό ξεκινώντας τον Εμφύλιο (1946-1949) ο οποίος είχε ακριβώς την ίδια κατάληξη με τον Δεκέμβρη. Για κάποια χρόνια η Αριστερά φαινόταν σχετικά ήρεμη αν και ποτέ δεν ήταν τελείως ήσυχη. Όταν χρειαζόταν κάποια αφορμή για ν’ ανεβάσει η Δεξιά τους τόνους και να παραμείνει στην εξουσία όλο και κάποιο στέλεχος θυσιαζόταν παρέχοντας ταυτόχρονα έναν ακόμη εμβληματικό ήρωα στην Αριστερά (π.χ. Μπελογιάννης). Η τελευταία φορά που η Αριστερά -πριν την διάσπαση της- κάλεσε τον Λαό σε αγώνα ήταν στα 1965 όταν και βγήκε στους δρόμους απαιτώντας την νομιμοποίηση του Κ.Κ.Ε. Οι κινητοποιήσεις αυτές αποτέλεσαν το άλλοθι στην παρακρατική Δεξιά να οργανώσει το πραξικόπημα του 1967 παραμερίζοντας όλους τους μετριοπαθείς. Σύμφωνα με το σενάριο εκείνο οι κινητοποιήσεις είχαν σαν στόχο την δημιουργία κλίματος για ένοπλη εξέγερση. Άλλωστε είχαν βρεθεί και κάτι «όπλα» που προορίζονταν υποτίθεται για τον σκοπό εκείνο.

Όλοι οι παραπάνω αγώνες έχουν ένα «κοινό σημείο». Ανεξαρτήτως της εκάστοτε ηγεσίας απέτυχαν όλοι. Το τίμημα που πλήρωσε ο Λαός (ανεξάρτητα από το ποιος τελικά συμμετείχε σ’ αυτούς) ήταν μεγάλο. Δεν είχε σημασία αν εσύ ο ίδιος ήσουν μέλος του Κ.Κ.Ε. ή συνοδοιπόρος. Αρκούσε να είχες συγγενή μ’ αυτά τα χαρακτηριστικά για να μπείς και εσύ στο στόχαστρο της παρακρατικής Δεξιάς. Ακόμη και αν δεν ανήκες σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες η ζωή σου επηρεαζόταν σε μεγάλο βαθμό από το νοσηρό κλίμα που δημιουργείτο. Συγγενείς δεν τόλμαγαν να μιλήσουν μεταξύ τους για να μην κακοχαρακτηριστούν. Όλες οι παραπάνω ήττες αποδόθηκαν σε «λάθη» των ηγεσιών. «Λάθη» τα οποία με ποδοσφαιρικούς όρους μοιάζουν με αυτογκόλ και μάλιστα χωρίς πίεση (ειδικά αν αναλογιστούμε τις συνθήκες στην μόλις απελευθερωμένη Ελλάδα). Συνεπώς ο Αλέξης παρέμεινε πιστός στην παράδοση και έχασε και αυτόν τον αγώνα ενώ προς στιγμήν φαινόταν ότι είχε πλεονέκτημα σε σχέση με το παληό κομματικό σύστημα. Τώρα αν αυτό έγινε σκόπιμα ή όχι αυτό ας το κρίνει καθένας μας μόνος του. Απλά στην περίπτωση που υπήρξε σκοπιμότητα να μην ξεχάσετε να του προσάψετε και το επίθετο «προδότης» ή αν αυτό του το έχετε προσάψει ήδη μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το «πουλημένος».

Υπάρχει όμως και μια άλλη Αριστερή παράδοση που τηρήθηκε και σ’ αυτή την περίπτωση, η τήρηση της οποίας δεν μπορεί να πιστωθεί στον Αλέξη Τσίπρα. Αυτή η παράδοση αφορά την διάσπαση του κόμματος το οποίο ηττάται έτσι ώστε να υπάρχει πάντα ένα κομμάτι το οποίο θα δηλώνει άμοιρο των ευθυνών για να διοργανώσει τον επόμενο αγώνα (ο οποίος θα «χαθεί» και αυτός). Όταν το σύστημα δεν μπορούσε να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το Κ.Κ.Ε. σαν μπαμπούλα, το Κ.Κ.Ε. διασπάστηκε (το 1968). Έτσι και η διάσπαση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ήταν αναγκαία για να υπάρξει ένα τμήμα που θα οργανώσει τον επόμενο αγώνα.

Τελικά αν σας έχουν κοροϊδέψει και μάλιστα κατ’ επανάληψη αυτό συμβαίνει επειδή εσείς θέλετε να σας κοροϊδεύουν. Επειδή εσείς αισθάνεστε καλά να έχετε τον ρόλο του «θύματος», καθώς το «θύμα» είναι άμοιρο ευθυνών.            

Σημείωση: Με τα παραπάνω δεν υπονοείται ότι η επιλογή του ένοπλου αγώνα ήταν «σωστή» και πως το μόνο «πρόβλημα» βρισκόταν στην ηγεσία και στην μεθόδευση του αγώνα. Ίσα-ίσα που η επιλογή του ένοπλου αγώνα ειδικά τον Δεκέμβρη του 1944 ήταν κεφαλαιώδες λάθος το οποίο επηρέασε και όλες τις υπόλοιπες αποφάσεις (οι οποίες ήταν ομοίως λάθος).  

 

Υ.Γ. Ο ορισμός του «ηγέτη» που δίνει ο Αρκάς είναι ο πλέον ευρηματικός και κατάλληλος ειδικά την περίοδο που διανύουμε.  

 

19 Σεπτέμβρη 2015
παρατηρητής 1.

Διαβάστηκε 3891 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: ΨΕΥΤΗΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟΣ ΩΣ ΗΓΕΤΗΣ ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ (ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΙΑΝΕΤΑΙ ΚΟΡΟΪΔΟ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΤΟ ΘΕΛΕΙ)