Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΕΝΑΣ «ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΗΛΙΘΙΟΣ» (ΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΘΑ ΔΙΑΛΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΕΝΑΣ «ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΗΛΙΘΙΟΣ»
(ΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΘΑ ΔΙΑΛΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ)

Προσοχή! Το κείμενο που ακολουθεί ισορροπεί μεταξύ λιβελογραφήματος και ξεχαρμανιάσματος. Σε κάθε περίπτωση ο υπεύθυνος της ιστοσελίδας δηλώνει ρητά ότι αναλαμβάνει την ευθύνη και προσυπογράφει κάθε του λέξη. Δηλώνει όμως ρητά πως λεφτά δεν του περισσεύουν γι’ αυτό και παρακαλεί τους αναγνώστες που ενδέχεται να προσβληθούν είτε να μην προχωρήσουν στην ανάγνωση του, είτε εφ’ όσον το πράξουν να έχουν υπ’ όψη τους ότι αγωγές με τις οποίες ζητείται χρηματική αποζημίωση δεν γίνονται δεκτές. Δηλώνει επίσης ότι το επίθετο «ηλίθιος» χρησιμοποιείται κατά περίπτωση με τις έννοιες «αταίριαστος», «άκαιρος», «ακατάλληλος» όπως αναφέρονται στο «Λεξικό της Νέας ελληνικής Γλώσσας» του Γ. Μπαμπινιώτη Α’ Έκδοση σελ. 731. Είναι στην δική σας κρίση ποια από τις παραπάνω έννοιες θα διαλέγετε κάθε φορά.

Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι»του Λένιν είναι διπλά χρήσιμοι. Από τη μια για την προφανή τους χρησιμότητα να τραβάνε κουπί ελπίζοντας σε μελλοντική ανταπόδοση και από την άλλη αποτελώντας παράδειγμα πρός μίμηση ή πρός αποφυγή αναλόγως της εκάστοτε συγκυρίας. Βέβαια το γεγονός ότι είναι χρήσιμοι στα σχέδια κάποιων δεν σημαίνει ότι δεν είναι (κάποιοι ή όλοι τους) όντως ηλίθιοι ή/και καιροσκόποι (οπορτουνιστές). Για να είμαστε όμως δίκαιοι η ηλιθιότητα δεν είναι ασθένεια να μπορεί να διαγνωστεί με εξετάσεις. Πρέπει να περιμένουμε να εκδηλωθεί μέσω της συμπεριφοράς (λόγους και πράξεις) του ηλίθιου. Μετά την απόκτηση μιας μικρής εμπειρίας είναι πολύ εύκολο για τον προσεκτικό παρατηρητή να πιστοποιήσει την ύπαρξη της.

Υπάρχουν κάποιες συμπεριφορές οι οποίες προδίδουν την ηλιθιότητα του ηλίθιου ατόμου. Για παράδειγμα η κομπορυμοσύνη είναι μια τέτοια συμπεριφορά. Η παροιμιακή πλέον φράση του Λουδοβίκου ΙΔ’ «Το Κράτος είμαι ΕΓΩ» μπορεί να προκαλεί δέος όταν πρόκειται για Απόλυτο Μονάρχη. Η ίδια φράση ειπωμένη από έναν ηθοποιό προκαλεί αναλόγως της ερμηνείας είτε λύπηση είτε γέλιο. Ωστόσο κανένας από τους σημερινούς ελεύθερους επαγγελματίες πολιτικούς δεν τολμά να την ξεστομίσει (ακόμη και αν βάζει τον εαυτό του στην θέση του Λουί) γιατί θα έδειχνε τουλάχιστον αμετροέπεια αν όχι κούφια έπαρση μ’ αποτέλεσμα να γελοιποιηθεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχει το ανάλογο «τουπέ» (συμπεριφορά) όπως ακριβώς και ο Γάλλος Μονάρχης.

Μια ενδεικτική συμπεριφορά «χρήσιμου ηλιθίου» χαρακτηρίζεται από την επιμονή στον τύπο και όχι την ουσία, από την δράση για το θεαθήναι η οποία παράγει μόνο πρόσκαιρα και αμφιβόλου αποτελεσματικότητας αποτελέσματα. Χαρακτηρίζεται επίσης από την τυπική προσήλωση στην εφαρμογή του νόμου τουλάχιστον σ’ ότι αφορά τον τομέα που έχει χρεωθεί στον «χρήσιμο ηλίθιο», ο οποίος όταν διαπιστώσει ότι ο νόμος δεν εφαρμόζεται αναλαμβάνει να συγκεντρώσει στα χέρια του παραπάνω εξουσίες∙ έτσι ώστε σαν άλλη «φωτισμένη δεσποτεία» να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Νομοθετεί, δικάζει και ελέγχει τον εαυτό του την ίδια στιγμή. Διατάσσει ελέγχους και αποφασίζει το «θάψιμο» καταγγελιών που «κάνουν τζιζ». Λειτουργεί με λίγα λόγια σαν το «Άγιο Όρος» (Αυτόνομά). Στην κατάσταση αυτή έχει ήδη καταφέρει να γίνει Μονομελές Όργανο και να εξομοιωθεί με τους παρακάτω:

  • Αρχηγό Στοιχείου (Έφεδρος Λοχίας Πυροβολικού).
  • Αρχηγό Γ.Ε.ΕΘ.Α., Γ.Ε.Σ., Γ.Ε.Ν., Γ.Ε.Α.
  • Πρωθυπουργό.
  • ΠτΔ (Πρόεδρο της Δημοκρατίας).

Σε στιγμές έξαρσης της σεροτονίνης στο νευρικό του σύστημα εξομοιώνει τον εαυτό του με τον εκάστοτε Πλανητάρχη (Πρόεδρο των Η.Π.Α.), ενώ έχουν καταγραφεί περιπτώσεις στίς οποίες οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» ξεστόμισαν την φράση: «Νενικήκα σε Σολομώντα». Παραπάνω από κει υπάρχει μόνον ο Δημιουργός! Όλοι οι παραπάνω -πλήν του Δημιουργού- είναι Μονομελή Όργανα και λειτουργούν αφ’ εαυτών (αν και πάντα εκτελούν τις εντολές κάποιου παραπάνω από αυτούς).

Ο «χρήσιμος ηλίθιος» της φωτογραφίας εν προκειμένω, αρχικά σαν άλλος Πατήρ Σαμουήλ άδραξε τον πυρσό (μαζί με το λάβαρο της επανάστασης) απειλώντας να τινάξει το Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο στον αέρα αν δεν έμπαιναν τακτικοί δικαστές στην Ε.Π.Ο. (οι οποίοι τελικά μπήκαν και συνεχίζουν να δικάζουν με τους ίδιους παλαιούς κανονισμούς βγάζοντας έτσι τα ίδια αποτελέσματα). Στη συνέχεια και αφού υποτίθεται ότι η πρώτη του προσπάθεια στέφθηκε μ’ επιτυχία είπε να εφαρμόσει το αυστηρότερο νομοθετικό (διάβαζε τιμωρητικό) πλαίσιο «για την καταπολέμηση της βίας» (το οποίο εφαρμόστηκε μόνο δυό φορές σε βάρος της Α.Ε.Κ. και του Π.Α.Ο. και έκτοτε αγνοείται η τύχη του). Το πλαίσιο αυτό ήταν έτσι φτιαγμένο έτσι ώστε οι έξτρα τιμωρίες του εκάστοτε Υπουργού Αθλητισμού να μην μπορούν ν’ αλλάξουν ουσιωδώς το αποτέλεσμα που είχε διαμορφωθεί στ’ αθλητικά όργανα αλλά σε κάθε περίπτωση να γεμίζουν τα ταμεία του Υπουργείου για να χρηματοδοτεί αυτό τον ερασιτεχνικό αθλητισμό (διάβαζε να ρουσφετολογεί επιλεκτικά). Έτσι η ισονομία πάει περίπατο αφού ο Γαύρος τιμωρήθηκε με πρόστιμο και ποινή κεκλισμένων των θυρών για το παιχνίδι με την Βέροια για το οποίο θα έπρεπε να έχει μηδενιστεί (βλέπε εδώ), ενώ ο νόμος δεν δίνει την δυνατότητα στον Υπουργό να δικάσει επί της ουσίας την υπόθεση αλλάζοντας έτσι την προφανώς λανθασμένη απόφαση των αθλητικών οργάνων (τα οποία δικάζουν με βάση το Φύλλο Αγώνα και χρησιμοποιούν το βίντεο όποτε τα βολεύει ή επιλέγουν την πιο βολική από τις πειθαρχικές γι’ αυτά διατάξεις).  

Τώρα που το πράγμα παράγινε και για να μην χάσει και την ελάχιστη νομιμοποίηση που του απέμεινε άρχισε τα «δικολαβίστικα» κολπάκια πετώντας την μπάλα στην εξέδρα. Θα στείλει λέει την υπόθεση του Πλατανιάς-Γαύρος σε Ε.Π.Ο. και UEFA (βλέπε εδώ)! Στο άκουσμα της απειλής αυτής όλη η υφήλιος κράτησε την αναπνοή της «παγώνοντας» περισσότερο ακόμη και από την εποχή της «Κρίσης του Κόλπου των Χοίρων» όταν επαπειλούνταν πυρηνικός πόλεμπος μεταξύ Η.Π.Α. & Ε.Σ.Σ.Δ.

Επειδή όμως η Ε.Π.Ο. παρά τους τακτικούς αθλητικούς δικαστές της (που ο ίδιος «χρήσιμος ηλίθιος» τόσο πάσχισε να διορίσει) και με την πολύτιμη συνέργεια των διαιτητών δεν καταφέρνει να κάνει πάλι σωστά την δουλειά της, ο Κοντονής έχει πάντα καβάτζα την απειλή διακοπής του Πρωταθλήματος (βλέπε εδώ) στο άκουσμα και μόνο της οποίας έπεσε 5 βαθμούς η θερμοκρασία στα πεδινά (φαντάσου στα ορεινά) και παραλίγο να σταματούσε να γυρίζει η Γή. Το πόσο ηλίθια (και γι’ αυτό τζούφια/κενή) είναι αυτή η απειλή το καταλαβαίνει εύκολα καθένας μας.  

Ο Υπουργός Αθλητισμού με την τελευταία ανακοίνωση του (βλέπε εδώ) διέβη του Ρουβίκωνα. Μετά από αυτή την ανακοίνωση είναι υποχρεωμένος να πάρει μέτρα και όχι θέση. Μετά από αυτή την ανακοίνωση θα κριθεί για τις πράξεις του και όχι για τις προθέσεις του. Ελπίζουμε να κατάλαβε τι έχει κάνει. Για καλό και για κακό ας διαβάζει όμως και το κείμενο του Σωτήρη Βετάκη.

Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» επιτελούν και μια πρόσθετη λειτουργία. Λειτουργούν ως ασπίδα κάποιων που έχουν πρόβλημα. Είναι κάτι σαν «αυτοφοράκηδες» (αυτοί που δηλώνονται σας υπεύθυνοι μιας επιχείρησης και τρέχουν στο αυτόφωρο για τις παραβάσεις της). Δεν έχουν πρόβλημα να κάνουν τα «στραβά μάτια» σε καταγγελίες, ν’ αφήσουν αναπάντητα αιτήματα (παρά τις προθεσμίες που ορίζει ο νόμος) γιατί νοιώθουν ασφαλείς όσο κρατούν ευχαριστημένο τον «Μεγάλο χρήσιμο ηλίθιο» που τους έβαλε στην θεσούλα τους. Αν μη τι άλλο όσο είναι αυτός στην δική του θέση (όσο κρατά ευχαριστημένα τα δικά του αφεντικά) είναι και αυτοί στο απυρόβλητο. Έτσι κι αλλιώς όσοι απ’ αυτούς είναι Βουλευτές έχουν την ασυλία και την παραγραφή για προστασία, ενώ οι υπόλοιποι ελπίζουν στην κάλυψη των προϊσταμένων τους (η οποία δεν είναι πάντα δεδομένη ειδικά όταν κάποιες φορές χρειάζεται να βρεθεί ένα εξιλαστήριο θύμα).

Ωστόσο στο βασίλειο της ζούγκλας κανείς δεν μπορεί να πορευτεί μοναχός του. Όλοι έχουμε ανάγκη την συνδρομή (στήριξη) και κάποιου άλλου. Για παράδειγμα ο Βουλευτής του τΣΥ.ΡΙΖ.Α. κ. Κωνσταντινέας πρέπει κάθε τόσο να μνημονεύει τον Πρωθυπουργό-προϊστάμενο (αφεντικό) του, αφού αν τα σπάσει μαζί του θα βρεθεί εκτός ψηφοδελτίου. Όποτε βγαίνει στον Θωμαΐδη προσπαθεί συνεχώς να πιστώσει στον Τσίπρα «επιτυχίες» που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Με απλοϊκούς συλλογισμούς (που μπροστά τους η λογική του Καραγκιόζη μοιάζει υψηλή φιλοσοφία) εξυμνεί συνεχώς τον Αλέξη για την επιτυχημένη τοποθέτηση Κοντονή στο Υπουργείο Αθλητισμού! Ακόμη όμως και αν ο Κωνσταντινέας έχει δίκιο αυτό σημαίνει πως στον Τσίπρα χρεώνονται αντίστοιχα και όλες οι αποτυχίες των Υπουργών του (από τον Γενάρη του 2015 ως σήμερα) και τότε το «ισοζύγιο» βγαίνει χρεωστικό (δηλαδή ελλειμματικό) οπότε...

Θα πρέπει κάποιος να πει στους πολιτικούς μας ότι μόνο και μόνο επειδή κάποιος έπεσε θύμα του συστήματος και του τίναξαν τον φούρνο στον αέρα σημαίνει απαραίτητα ότι είναι ικανός για «να εκπροσωπεί το Έθνος». Επίσης καλό θα είναι τα επιχειρήματα του οποιουδήποτε Βουλευτή να μην περιορίζονται στο «περιμένετε λίγο ακόμα να δείτε...» ή στο πιο συνηθισμένο «μόλις βγήκε η Κυβέρνηση (για δεύτερη ή νιοστή φορά αδιάφορο) και δεν έχει προλάβει να...».

Πρόταση: Εμείς προτείνουμε μαζί με τον Γκιρτζίκη (και τους ομοίους του) να φύγει και η ηγεσία του Υπουργείου Αθλητισμού, η οποία προφανώς αδυνατεί να επιβληθεί σ’ όσους κάνουν (Ε.Π.Ο. και «παράγκα») ότι τους αρέσει σε βάρος όλων των υπολοίπων. Μαζί με τις «γκρανκάσες και τις νεκροκεφαλές» να φύγουν και οι άτολμοι πολιτικάντηδες που νομίζουν ακόμα ότι είναι μόνο στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και κρατάνε ισορροπίες εντός του ασχολούμενοι μόνο με τις επιχορηγήσεις στις ομοσπονδίες και τους χλοοτάπητες στα Δημοτικά Στάδια. Αρκετά πια με την κοροϊδία. Ή κάντε την δουλειά σας (επιβάλλετε την νομιμότητα) ή αδειάστε μας την γωνιά. Αν δεν μπορείτε (λόγω ανικανότητας ή πίεσης) υπάρχει και η λύση της παραίτησης, καθώς για κάθε Δημόσιο Λειτουργό (και όχι μόνο) ισχύει η «προσωπική ευθύνη» γαι όσα έκανε ή δεν έκανε (ενώ θα όφειλε να έχει κάνει) και η οποία διαπιστώνεται εκτός από το εκλογικό σώμα και από τα δικαστήρια. Νισάφι πια...

 

Υ.Γ.1. Για όποιον δεν κατάλαβε ακόμα ας διαβάσει αυτό το κείμενο.

Υ.Γ.2. Όταν καταλάβουμε ότι οι διαιτητές δεν είναι κάποιοι γραφικοί που φορώντας σορτσάκια και φανέλες κάνουν το χόμπι τους (παίρνοντας κάποια αποζημίωση) τρέχοντας σ’ ένα γήπεδο σφυρίζοντας και κουνώντας πολύχρωμα σημαιάκια, αλλά ότι είναι δικαστές που δικάζουν επιτόπου σε α’ & β’ βαθμό και επιβάλλουν άμεσα τις ποινές (που αυτοί θωρούν ταιριαστές) τότε θα κατανοήσουμε στην πραγματική του διάσταση το πρόβλημα. Η δουλειά τους ταιριάζει περισσότερο στον «Δικαστή Ντρέντ» (ο οποίος αποτελούσε υβρίδιο αστυνομικού-δικαστή και επέβαλλε επιτόπου Δικαιοσύνη) παρά σε κάποιον ερασιτέχνη χομπίστα. Νομοτελειακά όταν στο ίδιο πρόσωπο συγκεντρώνονται τόσες εξουσίες δεν υπάρχει περίπτωση να λειτουργήσει σωστά το σύστημα. Έτσι χρειάζεται κάποιος που να τον ελέγχει άμεσα για τις πράξεις του. Εκείνη την στιγμή και όχι εκ των υστέρων. Μια λύση θα ήταν η ύπαρξη σε κάθε γήπεδο ενός Κομισάριου (όπως στο μπάσκετ) ο οποίος να μην ανήκει στην Ε.Π.Ο. δουλειά του οποίου θα είναι να παρεμβαίνει και να επιβάλλει την νομιμότητα σε περιπτώσεις όπως αυτές της Βέροιας και του Πλατανιά διορθώντας τις εξόφθαλμα άδικες αποφάσεις του διαιτητή.

 

29 Γενάρη 2016
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 7319 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΕΝΑΣ «ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΗΛΙΘΙΟΣ» (ΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΘΑ ΔΙΑΛΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ)