Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΕΔΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ

ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ.

ΤΙ ΜΑΘΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ
(ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ)

Η κοινωνία μας (και συνεπώς και η αρμονία της) βασίζεται πάνω σε μιά (θεωρητικά τουλάχιστον) πολύ απλή αλλά δύσκολα εφαρμόσιμη στην πράξη αρχή. Η αρχή αυτή είναι «Η πραγματοποίηση των υποσχέσεων/όρκων/απειλών μας, δηλαδή η τήρηση τού λόγου μας». Κατ’ εφαρμογήν αυτής της αρχής αυτός που υπόσχεται «οφείλει» να πραγματοποιήσει την υπόσχεση του και αυτός στόν οποίο δίνεται η εν λόγω υπόσχεση «οφείλει» να την πάρει στα σοβαρά, δηλαδή να την πιστέψει. Κάθε φορά που κάποιος από εμάς δεν εκπληρώνει για οποιοδήποτε λόγο μιά υπόσχεση μειώνεται η συνολική αξιοπιστία μιάς κοινωνίας, με τον ίδιο τρόπο που όταν ένα παιδί πάψει να πιστεύει στις νεράϊδες μιά τους πεθαίνει. Έτσι με την πάροδο του χρόνου καταλήξαμε κάποιες υποσχέσεις να έχουν μόνο «τυπική ισχύ» και στην ουσία να μη σημαίνουν τίποτα, όπως η υπόσχεση «Θα σε γαμήσω αν...».

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ – Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ (Β’ ΜΕΡΟΣ)
(ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ)

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του «Συστήματος» ήταν/είναι η «διαχείριση» των άκληρων (κυριολεκτικά όσων δεν έχουν γή να καλλιεργούν), δηλαδή όσων εξαιτίας χαμηλού ή μηδενικού εισοδήματος «φυτοζωούσαν». Η κατάσταση αυτών των ανθρώπων αποτέλεσε την πρώτη ύλη για παγκόσμιας ακτινοβολίας καλλιτεχνικά έργα από τους «Άθλιους» του Β. Ουγκώ ως τον πίνακα του Βαν Γκονγκ «Οι πατατοφάγοι» (φωτογραφία). Σε όλα τα παρόμοια έργα ευκατάστατοι αστοί γράφουν ή αποτυπώνουν στον καμβά την κοινωνική/οικονομική (είναι αξεχώριστες γιατί από ένα σημείο και μετά είναι αδύνατο να βρείς αν η μια προκλήθηκε ή προκάλεσε την άλλη) ανισότητα και τη «ζωή στο περιθώριο».

ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΤΕΛΙΚΑ
(ΠΩΣ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΟ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ)

Το άγχος με το οποίο (από τη φύση μας) γεννιόμαστε όλα τ’ αρσενικά είναι αυτό του να καταφέρουμε να διαδώσουμε τα γονίδια μας αποκτώντας απογόνους οι οποίοι θα συνεχίσουν με τη σειρά τους τη σκυταλοδρομία. Προκειμένου αυτό να γίνει κατορθωτό όλα τ’ αρσενικά είναι εξοπλισμένα με αυτό που οι ηθικολόγοι αποκαλούν «αλτρουισμό», δηλαδή την τάση να θυσιάζουμε ακόμα και τη ζωή μας προκειμένου τουλάχιστον ένα άτομο να τα καταφέρει στα σίγουρα. Με την στάση τους αυτή όλα (ακόμα και τα θυσιαζόμενα ή μάλλον ειδικά αυτά) τ’ άτομα «κερδίζουν» αφού μέσω του ατόμου για την επιτυχία του οποίου θυσιάστηκαν «ζούν» και αυτά.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ
(ΠΡΟΣΕΞΕ ΠΡΟΕΔΡΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙΣ!)

Τον Δεκέμβριο του 2009 ο τηλεοπτικός σταθμός ΑΝΤ1 (που μας χαλαρώνει ευχάριστα) είχε στο πρόγραμμα του το showτο οποίο «έψαχνε» τον επόμενο Γιούρι Γκέλλερ. Σε μία από τις εκπομπές ο Φαίδων θα επιχειρούσε ένα επικίνδυνο κόλπο για το οποίο ο Γκέλλερ είχε ενστάσεις (αν όχι αντιρρήσεις). Λίγο πριν το εκτελέσει είτε από ανησυχία είτε για ν’ αυξήσει την ένταση και την «θεατρικότητα» της στιγμής φώναξε στον συμμετέχοντα: «Dont do it Fedon!» (Μη το κάνεις!) (βλέπε εδώ).

Μετά από την «σιωπή» πολλών μηνών της «επίσημης» Α.Ε.Κ. την Πέμπτη δίνεται συνέντευξη τύπου για το γήπεδο. Υπό «κανονικές συνθήκες» δεν θα μας απασχολούσε τόσο. Ωστόσο οι συνθήκες είναι κάθε άλλο παρά «κανονικές» και απέχουν πολύ από το να θεωρούνται και «ιδανικές».

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3Ο. ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Εδώ και κάτι λιγότερο από δύο αιώνες το χρήμα (γνωστότερο πλέον ως Κεφάλαιο) και οι λειτουργίες του πρωτοστατούν στην οικονομική σκέψη και πραγματικότητα. Μεγάλοι οικονομολόγοι έχουν ασχοληθεί με αυτό είτε ως μιά σημαντική παράμετρο της οικονομικής τους θεωρίας είτε της οικονομικής τους σκέψης.

Ο Μάρξ χρειάστηκε γι’ αυτή τη δουλειά 3 τόμους στ’ ομώνυμο έργο του. Ο Κέϋνς στο κλασικό του πλέον έργο «Γενική Θεωρία της Απασχόλησης του Τόκου και του Χρήματος» αλλά και οι «μαθητές της σχολής σκέψης του» όπως ο Γκαλμπραίηθ ασχολούνται πρωτίστως με τον καταλυτικό ρόλο της κυκλοφορίας του μέσα στο οικονομικό κύκλωμα (δηλαδή την κοινωνία).

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3ο. ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ (ΜΕΡΟΣ Γ)

Το βασικό δίδαγμα που μπορεί ν’ αντλήσει κάποιος από την Παγκόσμια Ιστορία και ειδικά αυτή των Μεγάλων και Ισχυρών Εθνών, είναι ότι αυτά κατέστησαν τέτοια επειδή είχαν αυτάρκεια πρώτων υλών αλλά και των βασικών καταναλωτικών αγαθών για τους υπηκόοους τους. Δεδομένου ότι για να έχει κάποιος επάρκεια και  πρώτων υλών αλλά και των στοιχειωδών (τουλάχιστον) για τη συντήρηση των υπηκόων του χρειάζεται η χώρα του να καταλαμβάνει αφενός μεν μεγάλη έκταση, αφετέρου να έχει και ποικίλο και διαφορετικό γεωγραφικό ανάγλυφο, φθάνουμε στο αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα ότι η επάρκεια κατορθώνεται είτε μέσω του εμπορίου είτε μέσω της στρατιωτικής ισχύος και επέκτασης.

Η ΑΕΚ ΚΑΙ Η ΤΑΞΙΚΗ/ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΩΝ ΑΕΚΤΖΗΔΩΝ
(ΣΑ ΝΑ ‘ΧΕΤΕ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΑΔΕΡΦΙΑ)

Είναι όχι μόνο δεδομένη αλλά και αναντίρρητη η ψυχολογική ανάγκη του καθενός μας να αισθάνεται ότι είναι ενταγμένος σε μιά ευρύτερη οικογένεια (ομάδα) η οποία του προσφέρει συνάμα και την προστασία της (αν και όταν τη χρειαστεί). Οι τέτοιες ομάδες είναι πολλών και διαφορετικών μεταξύ τους σκοπών και η συμμετοχή σ’ αυτές ανταποκρίνεται στους διαφορετικούς ρόλους που έχει ο καθένας μας. Όπως έχει τονίσει σε διάλεξη του μετά τον Β’ Π.Π. ο Ζαν Πόλ Σάρτρ όταν δραστηριοποιούμαστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο στα πλαίσια μιάς ομάδας (ή και εκτός) είναι σαν να προβαίνουμε σε μιά δημόσια δήλωση σχετικά με το τί θα έπρεπε να πράξουν όσοι είναι στην ίδια θέση μ’ εμάς (ή θεωρούν ότι βρίσκονται), «δεσμεύοντας» τους έτσι σε ηθικό επίπεδο να πράξουν αντίστοιχα. Είναι σαν να τους λέμε: «Κοιτάχτε τι κάνω. Μπορείτε/πρέπει/επιβάλλεται να πράξετε και εσείς το ίδιο».

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ
(ΠΩΣ ΝΑ ΒΓΑΖΕΤΕ ΑΚΡΗ ΜΕ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΥΚΛΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΩΦΕΛΕΙΣΤΕ ΚΙΟΛΑΣ) - ΚΕΦΑΛΑΙΑ 1-2

Πολλοί μιλάνε για πολλά. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό. Τις περισσότερες φορές όμως δεν μιλάνε αλλά απλώς «παπαγαλίζουν» πράγματα που έχουν ακούσει ακόμη και αν δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς επαναλαμβάνουν. Το κακό σ’ αυτή την περίπτωση είναι η αμάθεια ή η ημιμάθεια τους η οποία και περιορίζει τα οφέλη που αυτοί μπορούν σε κάθε περίπτωση να έχουν.

Σκοπός της σειράς άρθρων που ξεκινά σήμερα είναι ν’ αντιμετωπίσει την αμάθεια και την ημιμάθεια όσων «δεν σκαμπάζουν από Οικονομική Θεωρία» και είτε δεν ξέρουν που να ρωτήσουν είτε ντρέπονται να ρωτήσουν.

Δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή του μέλους της Ερασιτεχνικής Κοτσώνη Κ. που λάβαμε σήμερα το πρωί και η οποία είναι σχετική με τις αποφάσεις που έλαβε η χθεσινή Γ.Σ.

Αν όσα αναφέρονται στην επιστολή (ειδικά με τον αριθμό των ταμειακώς εντάξει μελών) είναι έτσι, τοτε εγείρεται θέμα για την επάρκεια της παρούσας διοίκησης, η οποία εμφανίζεται πολλαπλώς χρεοκοπημένη ένα μόλις χρόνο απο την εκλογή της.

Σε κάθε περίπτωση όπως έχει γράψει και ο Γιάννης Ξενάκης στη LIVE SPORT ήδη από μέρες ένας τυπικός λόγος ακυρότητας είναι αυτός που αναφέρεται στό άρθρο 7 παρ. 2 του Καταστατικού της Ερασιτεχνικής, σύμφωνα με το οποίο:

 

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3Ο. ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Είναι αδιαμφισβήτητο πως ενώ το χρήμα αποτέλεσε και συνεχίζει ν’ αποτελεί το βασικό συναλλακτικό μέσο, ωστόσο δεν είναι το απόλυτο (μοναδικό) συναλλακτικό μέσο. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στις οποίες το χρήμα είναι ουσιαστικά άχρηστο (όπως και στην αρχαία Σπάρτη). Το χρήμα προκειμένου να είναι αποτελεσματικό συναλλακτικό μέσο «χρειάζεται» την ύπαρξη μιάς «αγοράς», τον μόνο χώρο στον οποίο μπορεί να «λειτουργήσει», τον «φυσικό του χώρο» δηλαδή. Η «αγορά» για να λειτουργήσει χρειάζεται «καταναλωτές» με παραπανίσιο εισόδημα (για ξόδεμα) οι οποίοι εκτός της κάλυψης των βασικών βιοτικών τους αναγκών, ξοδεύουν και για το «ευ ζήν» (καλοπέραση) τους.  

ΑΣΧΕΤΟΙ ΕΞΥΠΝΑΚΗΔΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΟΙ
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΒΛΑΚΕΙΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ/ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΤΗΣ Α.Ε.Κ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ)

Υποτίθεται ότι η ανάληψη της Προεδρίας της Ερασιτεχνικής από τον Αλέξη Αλεξίου θα συνοδευθεί από «σαρωτικές αλλαγές» (βλέπε εδώ). Εκτός από τις απολύσεις (;) υπαλλήλων (ειδικά όσων έχουν πολλά χρόνια και δυνατή προσωπικότητα, δεν είναι οσφυοκάμπτες δηλαδή) και τις αλλαγές εφόρων «λόγω απομάκρυνσης εφόρων που δεν ταιριάζουν στη νοοτροπία της διοίκησης.», η πιο σημαντική αλλαγή είναι η κεντρική οικονομική διαχείριση που εξήγγειλε και στη συνέντευξη του ο ίδιος ο Αλεξίου (για τον σχολιασμό της βλέπε εδώ, εδώ & εδώ).

 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο