Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΧΟΥΝ «ΚΟΝΤΑ ΠΟΔΑΡΙΑ».

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΧΟΥΝ «ΚΟΝΤΑ ΠΟΔΑΡΙΑ».

Πριν από ακριβώς δυο εβδομάδες σχολιάζαμε τον προνομιακό κατά την Κυβέρνηση τομέα της Οικονομίας (βλέπε εδώ). Έναν τομέα στον οποίο θα πραγματοποιηθεί η κύρια προεκλογική σύγκρουση. Κάθε απερχόμενη κυβέρνηση επικαλείται τις στατιστικές κατηγορίες που την βολεύουν προκειμένου να ζητήσει εκ νέου την ψήφο των πολιτών. Η συγκεκριμένη υποστηρίζει το τελευταίο 9μηνο πως η Χώρα ανέκτησε την οικονομική της ελευθερία από τη στιγμή που «βγήκε από τα μνημόνια». Υποτίθεται πως είναι πλέον ελεύθερη ν’ αποφασίζει τα της Οικονομίας της. Το αφήγημα αυτό το υποστήριζε μέχρι σήμερα και η στάση των δανειστών μας, οι οποίοι όσο «δεν ξέφευγε η κατάσταση» δεν αμφισβητούσαν τα λεγόμενα της. Έτσι κι αλλιώς η σημερινή Κυβέρνηση οφείλει πολιτικά πολλά στην «Τρόικα», η οποία με την στάση της μέχρι και το 2014 κάθε άλλο παρά διευκόλυνε πολιτικά τους προηγούμενους. Το έκανε, προφανώς, γιατί η συγκυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Ν.Δ. δεν είχε το «πολιτικό κεφάλαιο» για να περάσει όσα η σημερινή Κυβέρνηση πέρασε.

Τώρα, όμως, που η κυβερνητική μεταβολή είναι δεδομένη και το μόνο που απομένει είναι το ζήτημα της αυτοδυναμίας, οι δανειστές πρέπει να δώσουν τον τόνο στην επόμενη κυβέρνηση. Γι’ αυτό και τώρα «ανακάλυψαν» πως ο τρόπος υπολογισμού του «πρωτογενούς πλεονάσματος» βασίζεται σε δημιουργικές λογιστικές αλχημείες (βλέπε εδώ) παρέχοντας μια ερμηνεία της ταυτόχρονης ύπαρξης υπερ-πλεονασμάτων και νέων (κάθε μήνα) ρεκόρ ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο. Ακόμη χειρότερα υπενθυμίζουν την «μετα-μνημονιακή εποπτεία» στην οποία έτσι και αλλιώς βρίσκεται η Οικονομία (παρά την υποτιθέμενη «έξοδο από τα μνημόνια»). Με κάθε τρόπο υπενθυμίζουν την παρουσία τους θέλοντας να σιγουρέψουν πως στο πεδίο της Οικονομίας δεν θ’ αποφασιστεί τίποτα δίχως την δική τους έγκριση▪ πως δεν θα γίνει τίποτα που θα θέτει σε κίνδυνο τα συμφέροντα τους. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση δεν εκμεταλλεύτηκε γι’ αυτήν στο έπακρο την περίοδο μέχρι τις Ευρω-Εκλογές του Μάη όταν κανείς από τους δανειστές για τους δικούς του εσωτερικούς λόγους δεν αμφισβήτησε το οικονομικό της αφήγημα. Κανείς εν’ όψη της Ευρωπαϊκής κάλπης δεν θα ήθελε να συζητηθεί σοβαρά η επιτυχία της «Ελληνικής διάσωσης» μόνο και μόνο για να βγουν νωρίτερα στην δημοσιότητα αυτά που τώρα ανακαλύπτονται (και ανακοινώνονται). Τώρα, όμως, μετά την Ευρωπαϊκή κάλπη και εν’ όψη των Εθνικών μας Εκλογών όλα βγαίνουν στην φόρα.

Την ίδια στιγμή η χαζομάρα της ανάκτησης της Εθνικής Κυριαρχίας στο πεδίο άσκησης της οικονομικής πολιτικής ανατρέπεται από την ίδια την Κυβέρνηση, η οποία μαζί με την κατάργηση της μείωσης του αφορολόγητου (που θα ίσχυε από την επόμενη χρονιά) κατήργησε και την μείωση του ΕΝ.Φ.Ι.Α. και της «έκτακτης» (όταν ψηφίστηκε) «Εισφοράς Αλληλεγγύης» (βλέπε εδώ). Γιατί είναι πολιτικά ανίκανη να καταργήσει μόνο το επαχθές μέτρο της κατάργησης του αφορολόγητου χωρίς να καταργήσει και τα «αντίμετρα του». έτσι με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο «σκάει» πριν καλά-καλά αναπτυχθεί η προσπάθεια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να πείσει την «μεσαία τάξη» (την οποία κόμπαζε ότι σκόπιμα υπερ-φορολόγησε στο πλαίσιο μιας οικονομικής πολιτικής με «ταξικό πρόσημο») ότι θα μπορούσε σε περίπτωση επανεκλογής του να πάρει μέτρα ανακούφισης της (των οποίων ποιος θα χρεωνόταν το κόστος;). Η μόνη ελευθερία δράσης που της έχει απομείνει στο οικονομικό πεδίο είναι η διαγραφή προστίμων όπως στην περίπτωση της Σ.Ε.Κ.Α.Π. ιδιοκτησίας Ιβάν Σαββίδη (βλέπε εδώ).    

Βασική προϋπόθεση (προ-απαιτούμενο) της εξυπηρέτησης του Εθνικού Χρέους είναι η μεγέθυνση του Α.Ε.Π. σε βαθμό ίσο ή μεγαλύτερο του επιτοκίου δανεισμού της Χώρας από τους τοκογλύφους («αγορές»). Μόνον έτσι θα υπάρχει ένα πλεόνασμα το οποίο θα μπορεί να διανεμηθεί μέσω επιδομάτων, μείωσης της φορολογίας και άλλων μεθόδων στην Κοινωνία. Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό η Ελληνική Οικονομία τα τελευταία (δικά του) χρόνια έχει εισέλθει σ’ έναν «ενάρετο κύκλο». Έναν «ενάρετο κύκλο» ο οποίος αποδεικνύεται από τα στατιστικά της στοιχεία με βασικότερο την μεγέθυνση του Α.Ε.Π.

Δυστυχώς, όμως, για φέτος κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν προκύπτει αλλά με βάση τα στοιχεία τα πράγματα πάνε χειρότερα. Η αύξηση του Α.Ε.Π. μόνο κατά 1,3% το Α’ Τρίμηνο υποδεικνύει ότι η Οικονομία βρίσκεται σε φάση υποχώρησης. Ακόμη χειρότερα οι υπολογισμοί όλων των μεγεθών του φετινού Προϋπολογισμού έχουν γίνει με την παραδοχή ότι η μεγέθυνση του Α.Ε.Π. θα ήταν τουλάχιστον διπλάσια (2,6%). Για να μην χρειαστεί μια αναθεώρηση του Προϋπολογισμού προς το χειρότερο για τους φορολογούμενους θα πρέπει στα υπόλοιπα 3 Τρίμηνα (το Β’ ήδη βρίσκεται στη λήξη του, αλλά θα μέχρι τον Αύγουστο δεν θα έχουμε τα τελικά στοιχεία) η αύξηση του Α.Ε.Π. να είναι πάνω από 2,6%.

Αυτό δεν είναι κάτι εύκολο ειδικά σε μια Οικονομία «ξεζουμισμένη» τα προηγούμενα χρόνια προκειμένου να δημιουργηθούν τα «υπερ-πλεονάσματα». Επιπλέον ενδείξεις θα δώσουν τα στοιχεία του προγράμματος των «120 δόσεων» καθώς και το ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Σε κάθε περίπτωση τα μέχρι τώρα δεδομένα ακυρώνουν στην πράξη το οικονομικό success story της Κυβέρνησης, μεταθέτοντας το βάρος σ’ αυτή που θα προκύψει από τις Εκλογές της της 7ης Ιούλη.         

Δυστυχώς, το γεγονός ότι (παρά την Παγκόσμια Οικονομική Κρίση και την συνακόλουθη Παγκόσμια Ύφεση) οι οικονομίες πολλών «μεγάλων χωρών» (π.χ. Γερμανία) συνεχίζουν να έχουν επιμέρους προβλήματα τα οποία ανά πάσα στιγμή ενδέχεται να «σκάσουν» οδηγώντας τες σε νέα (τοπική μεν αλλά με παγκόσμιες συνέπειες) κρίση και ύφεση δεν δημιουργεί ευνοϊκή παγκόσμια συγκυρία. Σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον η άνοδος των επιτοκίων δανεισμού μερικές δεκάδες της μονάδας είναι ικανή να «εκτροχιάσει» δημοσιονομικά μια μικρού μεγέθους Οικονομία όπως η Ελληνική.

Τελικά, η λύση μπορεί να έρθει μόνον με τον ίδιο τρόπο που την δεκαετία του ’30 ξεπεράστηκε η Ύφεση που έπληξε και την Ελλάδα (απότοκο της «Μεγάλης Ύφεσης του ’29»). Η λύση είναι η ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, η οποία θα υποκαταστήσει τα εισαγόμενα είδη. Η λύση είναι τα χρήματα που δαπανώνται στην Ελλάδα να δαπανώνται σε εγχωρίως (αν είναι δυνατόν σε ποσοστό 100%) παραγόμενα αγαθά. Οτιδήποτε διαφορετικό θα είναι ημίμετρο, ειδικά στον βαθμό που η εγχώρια κατανάλωση θα χρηματοδοτείται από τον δανεισμό (όταν φθηνύνουν τα επιτόκια). Γιατί, τελικά, παντού και πάντα η λύση είναι η «αυτάρκεια» ή όπως λέει και ο λαός «Αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς» ή αλλιώς «Μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα».

Το μόνο σίγουρο, προς το παρόν, είναι πως η «Οικονομική επιτυχία» της περιόδου Τσίπρα αν δεν είναι ψευδαίσθηση, είναι τουλάχιστον σοβαρά αμφισβητήσιμη.

08 Ιούνη 2019
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 324 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΧΟΥΝ «ΚΟΝΤΑ ΠΟΔΑΡΙΑ».