Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ (ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ
(ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ)

Τελικά, το να δηλώνεις «δημοσιογράφος» νομίζουν κάποιοι ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα «όπλα». Θεωρούν πως χρησιμοποιώντας αυτή την επαγγελματική ιδιότητα μπορούν να πουν τα πάντα για τους πάντες. Βέβαια, αυτοί που είναι πιο πάνω στην «τροφική αλυσίδα» (οι μεγαλο-δημοσιογράφοι) όταν εκτελούν τις διαταγές των αφεντικών τους αυτόματα τίθενται και υπό την προστασία τους. Στο κάτω-κάτω λόγω της μακράς τους διαδρομής στο επάγγελμα τους είναι πιο χρήσιμοι (πολύτιμοι) απ’ όσους αρχίζουν τώρα τη σταδιοδρομία τους και είναι φανατισμένοι με την ομάδα της καρδιάς τους. Αυτοί οι τελευταίοι εκτός του ότι «τραβούν περισσότερο κουπί» από τους παλιούς είναι και αναλώσιμοι. Τις περισσότερες φορές ακόμη και για τους παλιούς το ζήτημα δεν είναι ποιος θα πει τι, αλλά απλώς να βγει στη δημοσιότητα. Όσο πιο «έγκυρος» ο δημοσιογράφος τόσο το καλύτερο.

Και καλά όταν αυτό που λέγεται ή γράφεται υποστηρίζεται πλήρως από αντικειμενικά δεδομένα. Όταν, όμως, τα δεδομένα δεν είναι τόσα πολλά τα κενά συμπληρώνονται με τις «προσωπικές εκτιμήσεις» (την «γνώμη» βρε αδερφέ) του «έγκυρου» δημοσιογράφου μας. Στις δύσκολες αποστολές που τους αναθέτουν τ’ αφεντικά τους οι δημοσιογράφοι μας ρισκάρουν να λάβουν κάποιο απειλητικό τηλεφώνημα που θα τους ταράξει πολύ ή λίγο την μέρα. Συνήθως οι απειλές μένουν εκεί, αφού όπως και να το κάνουμε αυτοί είναι «εκτελεστικά όργανα» και που ξέρεις μπορεί αύριο να δουλεύουν για λογαριασμό αυτού που τους απειλεί σήμερα. Κάτι ανάλογο σαν τους δικηγόρους.

Το κακό με τους δημοσιογράφους είναι ότι καλύπτονται μονίμως πίσω από την Δεοντολογία του επαγγέλματος τους και την «Ελευθεροτυπία». Από μια άποψη έχουν δίκιο▪ δεν γίνεται να είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για όσα λένε και γράφουν αφού ότι κάνουν γίνεται καθ’ υπόδειξη των εργοδοτών τους. Δεν βλέπετε που αναλόγως της ιδιοκτησίας του μέσου ΔΕΝ ασχολούνται με κάποιες ειδήσεις; Ή και όταν ασχολούνται το κάνουν με καθαρά αμυντική/συμψηφιστική προσέγγιση («Μη μας κουνάτε εσείς το δάκτυλο γιατί…»). Έτσι κι αλλιώς όποια πλευρά και να υπηρετούν δουλειά τους δεν είναι να ενημερώσουν (και να καταθέσουν και την δική τους άποψη) αλλά να «φτιάξουν κλίμα». Να προλειάνουν το έδαφος.

Προκειμένου να έχουν το καλύτερο αποτέλεσμα πρέπει να μιλάνε σαν «απλοί καθημερινοί άνθρωποι» εκφράζοντας έτσι τον τηλεθεατή/ακροατή που δεν έχει την ευκαιρία να τα πει/γράψει ο ίδιος. Έτσι, όμως, διακινδυνεύουν να ξεπεράσουν τα όρια όχι μόνο της «ευπρέπειας» (έχει χαθεί προ πολλού), αλλά κυρίως του νόμου. Σε μια περίοδο που η μάστιγα της «πολιτικής ορθότητας» μας απαγορεύει να πούμε τα πράγματα με τ’ όνομα τους η απλή και μόνο διατύπωση μιας πανθομολογούμενης διαπίστωσης σε στέλνει κατηγορούμενο.

Έτσι κάποια στιγμή έρχεται η ώρα που μετά από μια «τοποθέτηση» του ο δημοσιογράφος πηγαίνει κατηγορούμενος. Ακόμα χειρότερα μπορεί την ίδια στιγμή να δεχτεί και ένα απειλητικό τηλεφώνημα από κάποιον δυσαρεστημένο ιδιοκτήτη. Βέβαια, μετά από τόσα χρόνια στην πιάτσα γνωρίζουν ποιες απειλές είναι «τζούφιες» και γι’ αυτό σε κάποιες περιπτώσεις «βγάζουν γλώσσα» στον «δυσαρεστημένο ιδιοκτήτη» που τους απειλεί. Το να πηγαίνουν όμως κατηγορούμενοι για «πρόκληση σε βία» είναι σοβαρότερο.

Η ατάκα που ξεστόμισε ο Βασίλης Παπαθεοδώρου την Κυριακή το βράδυ στην αθλητική εκπομπή του ΟΡΕΝ σχετικά με το bulling που χρειάζονται οι διαιτητές για να μην αδικούν τις ομάδες πάει πολύ πέρα από την κλήση σε γραπτή απολογία ενώπιον του Αυγενάκη. Ανεξάρτητα και πέρα από την ποινή που θα του επιβληθεί (και πολύ περισσότερο αν είναι σωστή) αγγίζει την ουσία του ποδοσφαίρου που θέλουμε. Ενός ποδοσφαίρου πως από τους τέσσερις «πυλώνες» του (παίκτες, διαιτησία, παράγοντες, ιδιοκτήτες) οι τρείς είναι ιδιαιτέρως προβληματικοί. Ενός ποδοσφαίρου το οποίο όχι μόνο υπηρετεί ο Παπαθεοδώρου και οι συνάδελφοι του, αλλά το έχουν διαμορφώσει κιόλας.

Αφήνοντας στην άκρη παράγοντες και ιδιοκτήτες και ασχολούμενοι μόνο με τους διαιτητές θ’ αναρωτηθούμε έτσι για να ‘χουμε να λέμε τα παρακάτω:

  • Οι διαιτητές εκτελούν χρέη «δικαστή», συνεπώς θα πρέπει εκτός του «κολλήματος» με το άθλημα το οποίο διαιτητεύουν να επιδιώκεται ν’ ασχολούνται με την διαιτησία οι καλύτεροι και σταθερότεροι χαρακτήρες.
  • Προφανώς, αυτό δεν συμβαίνει στον βαθμό που θα έπρεπε. Εξαιτίας των παραγόντων και των ιδιοκτητών οι διαιτητές αν θέλουν να κάνουν καριέρα είναι επιρρεπείς σε πιέσεις (bulling) σαν κι αυτές που υπαινίχθηκε/πρότεινε ο Παπαθεοδώρου.
  • Προφανώς, όλοι οι διαιτητές (όπως και όλοι οι δημοσιογράφοι) δεν είναι ίδιοι. Άρα, όπως και στην περίπτωση του τηλεφωνήματος του «δυσαρεστημένου ιδιοκτήτη» στον Παπαθεοδώρου (που κατά δήλωση του δεν «μάσησε») ενδέχεται και ο συγκεκριμένος διαιτητής να μην είναι δεκτικός σε πιέσεις. Οπότε το bulling πρέπει ν’ ασκηθεί στην Κ.Ε.Δ. πριν τον ορισμό του διαιτητή.
  • Τελικά, και στον βαθμό που αυτό το γαϊτανάκι συνεχίζεται αυτούσιο καμία αλλαγή προς το καλύτερο δεν είναι δυνατή. Την οποία αλλαγή προς το καλύτερο επί της ουσίας ΔΕΝ την θέλει κανείς. Γιατί αν καλυτερεύσουν τα πράγματα θα χαθεί το «αλισβερίσι» που γίνεται κάθε τόσο.

Μιας και δεν έχει αξία να γραφτεί οτιδήποτε παραπάνω γυρνάμε στην ουσία της «υπόθεσης Παπαθεοδώρου». Μπορεί ο δημοσιογράφος να είπε κάτι που όλοι μας σκεφτόμαστε και έχουμε διαπιστώσει αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να λέγεται δημοσίως και μάλιστα «με ελαφρά τη καρδία». Κάθε άλλο. Επειδή τελευταία πολλοί έχουν «ξεφύγει» και πάντα θα βρεθεί κάποιος «πειραγμένος» (που θα πάρει τα λεγόμενα και τα γραφόμενα τοις μετρητοίς) πρέπει κάθε τι που λέγεται να είναι προσεγμένο. Σε αντίθετη περίπτωση πληρώνεις το τίμημα.

Γιατί το γεγονός ότι «απομονώθηκε μια φράση» και με βάση αυτή κατηγορείται ο Παπαθεοδώρου είναι κάτι που όλοι οι δημοσιογράφοι κάνουν όταν τους βολεύει. Δεν έχει καμία σημασία αν στην ερώτηση του παρουσιαστή που πήγε να τα «μαζέψει» σχετικά με το αν πρέπει να γίνεται bulling η απάντηση του ήταν «όχι». Καμία σημασία. Γιατί αυτό που είπε και όπως το είπε αφορά το τι πρέπει να κάνει ένας παράγοντας για να μην αδικείται η ομάδα του. Από κει και πέρα θα πρέπει να προσεύχεται να μην βρεθεί κανένας «πειραγμένος» οπαδός που ν’ αποφασίσει να κάνει ότι δεν κάνει η Διοίκηση της ομάδας του. τόσο απλά.

Τέλος, οφείλουμε και ένα σχόλιο σχετικά με τις αντιδράσεις των αφεντικών (μέσω των υπαλλήλων τους) όταν κινδυνεύουν οι δημοσιογράφοι-όργανα τους. Εφόσον μπήκαν στην λογική να παίξουν αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να είναι προσεκτικότεροι και σοβαρότεροι. Στην περίπτωση της κλήσης (σωστά) σε έγγραφη απολογία και της επικείμενης τιμωρίας του ΔΕΝ κινδυνεύει ούτε η Δημοκρατία ούτε η Ελευθεροτυπία. Το μόνο που κινδυνεύει είναι η ασυδοσία του να λες και να γράφεις οτιδήποτε χωρίς να το πληρώνεις είτε εσύ είτε αυτός που σε βάζει.  

Υ.Γ. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο (ακόμα και από την καλύτερη παράσταση του Σεφερλή) από το να βλέπεις δημοσιογράφους-υπάλληλους Π.Α.Ε. να ξεκατινιάζονται. Το τελευταίο περιστατικό με τον «υπεύθυνο επικοινωνίας» του «Γαύρου του Βορρά» να προκαλεί τον αντίστοιχο της Α.Ε.Κ. να τοποθετηθεί για την κλήση σε απολογία του Παπαθεοδώρου από τον Αυγενάκη. Με 4-5 περιστατικά τον χρόνο θα το κλείσουν το «Δελφινάριο». Τρέμε «γνήσιε Γαύρε» Σεφερλή.

14 Οκτώβρη 2019
«πανταχού παρών1».

Διαβάστηκε 142 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ (ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ)