Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΖΗΜΙΑΣ ΣΤΟΝ (ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ) ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ (ΟΤΑΝ ΘΟΛΩΝΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΖΗΜΙΑΣ ΣΤΟΝ (ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ) ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ
(ΟΤΑΝ ΘΟΛΩΝΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ)

Ο Γεώργιος Παπανδρέου το είχε πει πολύ γλαφυρά: «Όπου ευημερούν οι αριθμοί οι άνθρωποι δυστυχούν. Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει πολύ συχνά. Είτε σε εποχές οικονομικής ανόδου όταν τα οικονομικά μεγέθη «φουσκώνουν», είτε σε περιπτώσεις κρίσεων (όχι μόνο οικονομικών) όταν πάλι «φουσκώνουν» μετρώντας, όμως, απώλειες. Όπως τώρα που έχουν βαλθεί να μας «τρελάνουν» με τις οικονομικές απώλειες ομάδων και διοργανώσεων εξ’ αιτίας της κρίσης του κορονοϊού. Προφανώς, όσα γράφονται αφορούν προβλέψεις-εκτιμήσεις και ως τέτοιες ενέχουν μεγάλο βαθμό αναξιοπιστίας. Ο αντίλογος κάνει λόγο για απλές προβλέψεις σκοπός των οποίων είναι να παρουσιάσουν μια εικόνα.

Ωστόσο, βάσει αυτών των προβλέψεων-εκτιμήσεων ομάδες και διοργανώτριες αρχές λαμβάνουν αποφάσεις που αφορούν τον βαθμό της «πιστής» εκπλήρωσης των υποχρεώσεων τους. Και το κάνουν αυτό γιατί είναι απολύτως σίγουρες πως οι «Πελάτες» τους (οπαδοί και χορηγοί-διαφημιζόμενοι) δεν θα εκπληρώσουν «πιστά» τις δικές τους (ακόμη και αν δεν υπήρχε απαγόρευση των αθλητικών διοργανώσεων).

Από την άλλη οι προβλέψεις-εκτιμήσεις για απώλειες Εσόδων δεν είναι τελείως αβάσιμες. Και δεν είναι αβάσιμες γιατί βασίζονται στο παρελθόν και στη «συνήθη» οικονομική δραστηριότητα του. Ωστόσο, αυτό το επίθετο «συνήθης» που προσδίδει μια εγκυρότητα στις μελλοντικές προβλέψεις καθιστά σε έκτακτες περιπτώσεις όπως αυτή τουλάχιστο προβληματική οποιαδήποτε πρόβλεψη-εκτίμηση για τις απώλειες Εσόδων.

Γιατί η οποιαδήποτε πρόβλεψη-εκτίμηση προϋποθέτει πως αυτομάτως με την λήξη της κρίσης του κορονοϊού (και αν δεν προκύψει μια νέα κρίση) όλα θα γίνουν όπως πριν. Πως όλες οι επιχειρήσεις θα συνεχίσουν τη λειτουργία τους όπως «συνήθως». Είναι ξεκάθαρα παράλογο ένας τέτοιος συλλογισμός. Πρώτα και κύρια γιατί τα ψυχολογικά τραύματα θα κάνουν καιρό να επουλωθούν και η επάνοδος της κατανάλωσης στα προ κρίσης επίπεδα θα χρειαστεί πολύ χρόνο και κρατικό χρήμα.

Η οποία κατανάλωση είναι η χρηματοδότης του «Επαγγελματικού Αθλητισμού». Και αφού η κατανάλωση είναι η πρώτη που πλήττεται αυτό σημαίνει πως ακόμα και αν για φέτος οι χορηγοί-διαφημιζόμενοι μπορούσαν να εκπληρώσουν στο ακέραιο τις δεσμεύσεις τους, ΔΕΝ θα μπορούσαν να κάνουν το ίδιο για τα επόμενα 1-2 χρόνια. Γιατί για να δώσουν πρέπει να ελπίζουν σκόπιμα ότι θα πάρουν πίσω περισσότερα απ’ όσα έδωσαν. Καταλήγουμε, λοιπόν, στο συμπέρασμα ότι καμία από τις προβλέψεις-εκτιμήσεις για τις απώλειες Εσόδων στον «Επαγγελματικό Αθλητισμό» ΔΕΝ είναι ακριβής.

Αντί επιλόγου επέλεξα ν’ αναφερθώ σε μια παράμετρο που μέχρι τώρα κάνατε ότι δεν την βλέπατε (οι περισσότεροι είσαστε όντως ανίκανοι να την δείτε). Η παράμετρος αυτή είναι πως όλοι οι ποδοσφαιρικοί γίγαντες (π.χ. Μπαρτσελόνα) έχουν «πήλινα» οικονομικά πόδια. Παρά τα τεράστια Έσοδα τους ακριβώς επειδή μέχρι χθες η ποδοσφαιρική αγορά λειτουργούσε παράλογα είχαν και τεράστια Έξοδα μ’ αποτέλεσμα να είναι απολύτως απροστάτευτες σε αιφνίδιες ανατροπές της «συνήθους» λειτουργίας τους.

Επιπλέον, όσοι ζουν από το ποδόσφαιρο όπως τα κανάλια που μεταδίδουν τους ποδοσφαιρικούς αγώνες δεν θα είναι σε θέση να εξοφλήσουν ούτε τα οφειλόμενα της φετινής σεζόν. Γιατί όλα αυτά τα κανάλια υπέγραφαν συμβόλαια για περισσότερα λεφτά απ’ ότι άξιζε πραγματικά το ποδοσφαιρικό προϊόν. Το γεγονός ότι κατάφερναν ν’ ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους ήταν περισσότερο ένας συνδυασμός της χρηματοδότησης τους από τις τράπεζες (έναντι των μελλοντικών διαφημιστικών εσόδων τους) και των προκαταβολών των χορηγών παρά της «υπεραξίας» (για να θυμηθούμε λίγο και τον Μάρξ) του προϊόντος που μετέδιδαν. Σε μια όμως οικονομική Ύφεση εξ’ αιτίας του κορονοϊού (όσο σύντομη και αν αποδειχθεί) που οι τράπεζες (αν δεν κρατικοποιηθούν με κάποιο τρόπο) θα είναι απρόθυμες να δανείζουν με τους ίδιους όρους όσοι ζουν από τον «Επαγγελματικό Αθλητισμό» θα πρέπει να είναι έτοιμοι να δεχτούν πολύ μεγάλες εισοδηματικές απώλειες.

Πολύ πιθανό με τη λήξη της «κρίσης του κορονοϊού» να είναι κοινωνικά προκλητική (ενδεχομένως και «απαράδεκτη») η ύπαρξη κροίσων ποδοσφαιριστών όσο «ταλαντούχοι» και αν είναι αυτοί. Το ίδιο προκλητική θα είναι και η ύπαρξη παραγόντων που θα ήταν πρόθυμοι να τους χρυσοπληρώσουν. Προσωπικά περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον την αντίδραση της Αγγλικής, Γαλλικής και Ισπανικής κοινωνίας όταν θ’ αρχίσουν ξανά τα πρωταθλήματα τους.

31 Μάρτη 2020
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 416 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΖΗΜΙΑΣ ΣΤΟΝ (ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ) ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ (ΟΤΑΝ ΘΟΛΩΝΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ)