Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΕΡΙ «ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΩΝ ΤΡΑΓΩΝ» ΚΑΙ «ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ» (ΟΤΑΝ ΟΙ «ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΔΕΣ» ΝΟΙΩΘΟΥΝ ΑΜΗΧΑΝΙΑ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΕΡΙ «ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΩΝ ΤΡΑΓΩΝ» ΚΑΙ «ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ»
(ΟΤΑΝ ΟΙ «ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΔΕΣ» ΝΟΙΩΘΟΥΝ ΑΜΗΧΑΝΙΑ)

Οι «χατζηαβάτηδες» (πρώην «γιουσουφάκια») επιβιώνουν εξ αιτίας της διασύνδεσης τους (καλύτερα υποταγής) μ’ έναν οργανισμό (στην περίπτωση μας μιας ομάδας). Στην πράξη και στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτή η υποταγή τους κάνει έμμισθα (ή άμισθα με υπόσχεση για μελλοντική συνεργασία) όργανα του εκάστοτε ιδιοκτήτη της, τις ενέργειες του οποίου καλούνται να εξωραΐζουν και να δικαιολογούν. Για να επιτύχουν στην αποστολή τους δεν πρέπει να πηγαίνουν κόντρα (τουλάχιστον όχι συνέχεια) στον κόσμο της ομάδας. Όταν η κατάσταση στην ομάδα φαίνεται να ομαλοποιείται τα πρώην «γιουσουφάκια» και νυν «χατζηαβάτηδες» προσπαθούν να ρεφάρουν την κριτική που άσκησαν το προηγούμενο διάστημα εκθειάζοντας τον ιδιοκτήτη.

Δεν υπάρχουν καλύτερα δείγματα απ’ αυτά που πρόχειρα και σε μεγάλη ποσότητα μπορείτε να βρείτε από τους ασπρόμαυρους, ερυθρόλευκους και κιτρινόμαυρους «χατζηαβάτηδες» (οι ασπροπράσινους δεν ενδιαφέρουν τον ιδιοκτήτη της ομάδας και τους αφήνει να γράφουν ότι θέλουν). Ωστόσο, σήμερα, θ’ ασχοληθούμε μόνο με τους κιτρινόμαυρους «χατζηαβάτηδες».

Αυτοί, προκειμένου να δικαιολογήσουν κάποιες επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές οπαδών σε βάρος συγκεκριμένων παικτών κάνουν λόγο για «αποδιοπομπαίους τράγους». Ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι ένα Εβραϊκό έθιμο εξιλασμού και κάθαρσης. Στον τράγο που δεν θυσιαζόταν στον Γιάχβε «φορτώνονταν» όλα τα εγκλήματα και οι αμαρτίες των Ισραηλιτών και αφηνόταν στην έρημο να τα βγάλει πέρα μόνος του. Έτσι οι Εβραίοι είχαν πλέον μηδενίσει το κοντέρ των εγκλημάτων και των αμαρτιών και μπορούσαν να συνεχίσουν την ζωή τους με «καθαρή συνείδηση».

Άσχετα με το ποιοι είναι οι «συνήθεις ύποπτοι» που οι οπαδοί χρησιμοποιούν ως «αποδιοπομπαίους τράγους» το ζήτημα είναι πως απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξη του είναι να έχει συντελεστεί ένα (ή περισσότερα) «έγκλημα». Προφανώς το «έγκλημα» δεν το έχουν κάνει οι παίκτες, αλλά αυτός που τους έφερε (ο οποίος έχει την αποκλειστική ευθύνη τόσο για την επιλογή καθαυτή όσο και για τα κριτήρια που χρησιμοποίησε). Το γεγονός ότι ο οπαδός θεωρεί ευκολότερο να επιτεθεί στους παίκτες παρά στον ιδιοκτήτη που τους έφερε απλά αποδεικνύει ότι θεωρεί τον ιδιοκτήτη σημαντικότερο από τους παίκτες που αγωνίζονται για την ομάδα του, οι οποίοι ευθύνονται πάντα για το γεγονός ότι δεν είναι «άξιοι» να φοράνε την φανέλα της ομάδας.

Αυτή η συμπεριφορά από τους οπαδούς είναι μια δεδομένη από χρόνια πρακτική και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Όσο άδικη και να είναι η επίθεση σε συγκεκριμένους παίκτες, τόσο ενδεικτική είναι κάποιου «εγκλήματος» σε βάρος της ομάδας. Αυτό που αποδεικνύουν οι συνεχείς επιθέσεις σε βάρος ενός παίκτη δεν είναι η ανεπάρκεια του, αλλά το γεγονός ότι ΔΕΝ έχει γίνει τίποτα για να διορθωθεί το «έγκλημα» σε βάρος της ομάδας. Γιατί, όπως και στο Εβραϊκό έθιμο του αποδιοπομπαίου τράγου (όπου αν δεν υπάρχει έγκλημα προς εξιλασμό δεν υπάρχει ανάγκη και γι’ αυτόν) αν δεν υπήρχε ζήτημα δεν θα επιτίθεντο οι οπαδοί στους παίκτες.

Από κει και πέρα όταν οι «χατζηαβάτηδες» τα βάζουν με τους οπαδούς που ψάχνουν για «αποδιοπομπαίους τράγους» δεν το κάνουν μόνο από αλληλεγγύη σ’ αυτούς. Το κάνουν και για να υπερασπιστούν τον ιδιοκτήτη της ομάδας. Γιατί η διόρθωση μιας λάθους επιλογής (ή «εγκλήματος») κοστίζει τόσο για την αποζημίωση αυτού που φεύγει όσο και για τα λεφτά που πρέπει να δοθούν σ’ αυτόν που θα έρθει. Όταν τα πράγματα ζορίσουν πολύ, τότε οι «χατζηαβάτηδες» επικαλούνται την ανάγκη η ομάδα να ξοδεύει αναλόγως των εσόδων της (για να μη σωρεύει χρέη).

Εκεί, όμως, που οι «χατζηαβάτηδες» δίνουν ρέστα είναι όταν τα πράγματα φαίνονται να εξομαλύνονται. Έτσι προσφάτως ένας σημαίνων κιτρινόμαυρος «χατζηαβάτης» έκανε λόγο για «ποινικό αδίκημα» όσων αναγνωρίζουν πως φέτος ο «Διοικητικός Ηγέτης» τα έκανε (από πλευρά μεταγραφών) όλα σωστά. Πραγματικά δεν έχει κανένα νόημα να σχολιάσουμε μια τόσο προφανή ηλιθιότητα (βλέπε εδώ). Μια ηλιθιότητα η οποία για να σταθεί έχει ανάγκη την απόκρυψη του ρόλου του «Διοικητικού Ηγέτη» (και όχι μόνο) στον τρόπο υποβιβασμού της Α.Ε.Κ. Όπως, όμως, και στην περίπτωση του «αποδιοπομπαίου τράγου» έτσι και εδώ το «ποινικό αδίκημα» δεν είναι αυτό που περιγράφει ο συγκεκριμένος «χατζηαβάτης» αλλά η διάλυση της Πρωταθλήτριας ομάδας η οποία τερμάτισε στους ομίλους του CL στους οποίους πάσχισε να μπει με 6 ήττες και φυσικά χωρίς βαθμό καθιστώντας την τελείως ανυπόληπτη και υλικό για ανέκδοτα για τα χρόνια που θ’ ακολουθήσουν. Το χειρότερο δε είναι πως αυτό το «ποινικό αδίκημα» έμεινε -δυστυχώς- ατιμώρητο.

Δυστυχώς, στη ζωή ότι ήδη έγινε δεν αλλάζει. Πρέπει να προχωράμε κουβαλώντας τις αναμνήσεις και τις ευθύνες μας για το παρελθόν. Επιπλέον (και αυτό πρέπει να το έχουμε όλοι μας υπόψη και όχι μόνο ο συγκεκριμένος «χατζηαβάτης») οι καλές πράξεις ΔΕΝ συμψηφίζουν τα εγκλήματα▪ απλά απαλύνουν λίγο την οξύτητα της ανάμνησης τους.

Υ.Γ. Πρέπει να νοιώθει μεγάλη πίεση και ειλικρινά δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση του για να γράφει τέτοιες χαζομάρες οι οποίες τελικά κάνουν στην ομάδα ζημιά και όχι καλό. Δεν είναι κακό να νοιώθεις περηφάνια για την ομάδα σου (κάθε άλλο) σε όποια κατηγορία και διοργάνωση και αν βρίσκεται. Αλλά από αυτό μέχρι του σημείου να συγκρίνεις ανόμοιες μεταξύ τους διοργανώσεις πάει πολύ. Θα είχε απόλυτο δίκιο να γράψει όσα έγραψε αν και οι τρείς έπαιζαν στην ίδια διοργάνωση. Πιθανότατα η αποτυχία της «Βασίλισσας» να πάρει την κούπα του CL να έχει δημιουργήσει ζητήματα τόσο στην ομάδα όσο και σ’ αυτούς που δημιουργούσαν (με βάση τις μεταγραφές) το κλίμα για μια εκ νέου επικράτηση. Δυστυχώς το Μπάσκετ έχει καταλήξει όπως το Βόλεϊ και το Χάντμπολ όπου οι ομάδες μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στην αμέσως επόμενη Ευρωπαϊκή διοργάνωση απ’ αυτή που έχουν δικαίωμα. Μακάρι σύντομα το Ευρωπαϊκό μπάσκετ να ενοποιηθεί για να ξέρουμε ποιος παίζει που και με ποια κριτήρια.

12 Οκτώβρη 2020
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 76 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΠΕΡΙ «ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΩΝ ΤΡΑΓΩΝ» ΚΑΙ «ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ» (ΟΤΑΝ ΟΙ «ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΔΕΣ» ΝΟΙΩΘΟΥΝ ΑΜΗΧΑΝΙΑ)